مهمترین بخش های صحبت این تحلیلگر سیاسی و بین الملل را در ادامه می خوانید:
*تجربه جنگ نشان داد مذاکره سایه جنگ را از سر کشور دور نمی‌کند. در یک سال و نیم گذشته سه بار به کشور حمله شده و سه بار نیز در میانه مذاکرات حمله شده است. اکنون بخش بزرگی از افکار عمومی، حتی برخی مقامات، به این نتیجه رسیده‌اند که طرف مقابل دو رژیم هسته‌ای بدون محدودیت اخلاقی است؛ رژیم‌هایی که در غزه نسل‌کشی کردند و جنایت‌هایشان پس از توافق نیز ادامه دارد. مردم دیده‌اند کشورهایی که سلاح هسته‌ای دارند، رهبر، غیرنظامیان، دانشمندان و زیرساخت‌هایشان به این شکل هدف قرار نمی‌گیرند. بنابراین تغییر نگاه عمومی به سمت ضرورت بازدارندگی هسته‌ای کاملاً قابل درک است و می‌تواند بر تصمیم‌گیری‌های کشور اثر بگذارد.
*با این حال، این تصمیم صرفاً سیاسی و احساسی نیست. داده‌ها و اطلاعات فنی لازم در اختیار عموم مردم و حتی بسیاری از نخبگان نیست. مشخص نیست تخریب سایت هسته‌ای ایران تا چه حد امکان تولید سلاح را محدود کرده است؛ حتی اگر تصمیم عالی گرفته شود، ممکن است محدودیت‌های فنی و فیزیکی وجود داشته باشد. از این جهت، طرح این بحث نباید به فشار بر رهبری یا ایجاد این ذهنیت منجر شود که «چرا نمی‌سازند؟» اگر هنری وجود دارد، باید بار برداشته شود، نه اینکه بار اضافه شود. موضوع به‌گونه‌ای نیست که تصمیم امروز به تولید فردا منتهی شود.
*نمونه هند و پاکستان نشان می‌دهد سلاح هسته‌ای می‌تواند جنگ را سریع فیصله دهد و مانع جنگ تمام‌عیار شود. در مورد روسیه نیز بازدارندگی هسته‌ای مانع شد کمک‌های غرب به اوکراین به درگیری مستقیم ناتو و روسیه تبدیل شود؛ بدون سلاح هسته‌ای، هدف … …
دانلود از کافه بازار
