این تصمیم در شرایطی گرفته شده که بیش از ۲۰۰ دانشجوی افغانستانی در رشتههای پزشکی و دندانپزشکی پاکستان تحصیل میکنند، اما تنها ۲۲ نفر از آنها در PMDC ثبت شدهاند. مقامهای پاکستانی، ثبتنشدن دانشجویان را مبنای تصمیم خود قرار دادهاند؛ بااینحال، دانشجویان افغانستانی میگویند هرگز به آنها اعلام نشده بود که باید در این نهاد ثبتنام کنند. پژوهشگران افغانستانی نیز معتقدند مسئولیت ثبت دانشجویان بر عهده نهاد ناظر بوده است.
اهمیت ماجرا زمانی بیشتر میشود که بدانیم بسیاری از این دانشجویان با استفاده از بورسیه دولت پاکستان در قالب برنامه بورسیه علامه اقبال وارد دانشگاههای این کشور شدهاند؛ یعنی تحصیل آنها نه یک مسیر غیررسمی، بلکه نتیجه برنامهای بوده که خود دولت پاکستان برای دانشجویان افغانستانی فراهم کرده است.
با این حال، دادگاهها تاکنون چند بار بهطور موقت مانع اجرای اخراج شدهاند. دادگاه عالی لاهور در ۱۱ سپتامبر، پس از رسیدگی به شکایت دانشجویان افغانستانی، اجرای دستور PMDC را متوقف کرد. دادگاه عالی اسلامآباد نیز در پرونده یک پزشک افغانستانی، حکم اخراج او را به حالت تعلیق درآورد تا بتواند دوره تحصیلات تکمیلی خود را ادامه دهد.
اما پشت این اختلاف حقوقی، نگرانی بزرگتری وجود دارد؛ بهویژه درباره زنان افغانستانی. … …
