اوپک‌پلاس سقف تولید را قفل کرد

اوپک‌پلاس در سپتامبر بازگرداندن مرحله‌ای کاهش ۱.۶‌میلیون بشکه در روز را کامل کرد؛ کاهشی که نخستین‌بار در ۲۰۲۳ توافق شده بود. اما لایه دیگری از کاهش تولید، حدود ۲‌میلیون بشکه در روز و شامل بیشتر اعضا، تا پایان ۲۰۲۶ پابرجاست. در نگاه اول، این یعنی گروه هنوز اهرم مدیریت بازار را در دست دارد؛ ولی واقعیت پیچیده‌تر است. مشکل اینجاست که سقف‌ها فعلا کم‌اثرند. تولیدکنندگان خلیج‌فارس ماه‌هاست به‌دلیل اختلال ناشی از جنگ با ایران زیر سهمیه خود تولید و اکنون که صادراتشان به‌تدریج برمی‌گردد، بیشترشان هنوز به سقف مجاز نرسیده‌اند. وقتی کسی به سقف نمی‌رسد، بالا یا پایین بردن آن ارزش عملی چندانی ندارد. به همین دلیل بازار این تصمیم را بدون واکنش پذیرفته است. سقف دسامبر بیشتر یک عدد روی کاغذ است تا ابزار سیاستگذاری.

انگیزه بازیگران هم مسیر را روشن می‌کند. عربستان و دیگر تولیدکنندگان خلیج فارس می‌خواهند صادرات را بدون فشار سیاسی و بدون حرف و حدیث درباره نقض سهمیه بازسازی و ثبات سقف دقیقا همین فرصت را به آنها می‌دهد. روسیه از قیمت‌های باثبات سود می‌برد؛ به‌ویژه آنکه کرایه‌های رکوردی حمل و تحریم‌های غربی حاشیه سود صادراتش را محدود کرده است. هر افزایش رسمی عرضه می‌توانست قیمت را پایین بیاورد و این فشار را بیشتر کند. برای مصرف‌کنندگان هم نبود عرضه تازه خبر بدی نیست؛ هرچند بازگشت صادرات خلیج‌فارس می‌تواند در ماه‌های آینده بخشی از فشار قیمتی را بکاهد. تصمیم اصلی جای دیگری گرفته می‌شود. اوپک‌پلاس باید در سه‌ماه چهارم بازنگری ظرفیت تولید اعضا را نهایی … …