پشت میز مذاکره یا زیر سایه محاصره؛ نقشه تازه واشنگتن چیست؟ | مسئله اصلی دوگانه جنگ یا مذاکره نیست مسئله تامین منافع ملی است

به گزارش اقتصادنیوز به نقل از نورنیوز، پس از ناکامی آمریکا در تحمیل اهداف خود از مسیر نظامی و افزایش هزینه‌های سیاسی و اقتصادی جنگ، اکنون نشانه‌هایی از تغییر در شیوه مواجهه واشنگتن با ایران بویژه پس از شکست جمهوری خواهان در انتخابات میان دوره ای کنگره آمریکا دیده می‌شود. تأکید بر کارآمدی محاصره اقتصادی و دریایی، کاهش تمایل اعلام‌شده به عملیات نظامی گسترده و هم‌زمان باز نگه داشتن مسیر مذاکره، اجزای رویکردی هستند که هدف آن استمرار فشار بر ایران بدون تحمل هزینه‌های یک جنگ فراگیر است. اظهارات اخیر مارکو روبیو درباره کفایت فشار اقتصادی و مواضع ترامپ درباره حفظ وضعیت محاصره در کنار تأکید بر امکان توافق، در همین چارچوب قابل بررسی است.

در این راهبرد، آمریکا تلاش می‌کند هزینه‌های جنگ را از دوش خود و متحدانش بردارد، اما فشار ناشی از آن را همچنان بر اقتصاد ایران حفظ کند. به بیان دیگر، واشنگتن تلاش می کند تا حد امکان بدون تکرار حملات گسترده، از طریق محدودیت صادرات نفت، فشار بر مبادلات مالی و تجاری و تهدید به بازگشت عملیات نظامی، ایران را در موقعیت فرسایشی قرار دهد و از این وضعیت برای تحمیل مطالباتی استفاده کند که در میدان جنگ به آنها دست نیافته است.

اما این راهبرد یک ضلع دیگر نیز دارد که اهمیت آن کمتر از فشار اقتصادی نیست: مدیریت ادراک و محاسبات سیاسی در داخل ایران از طریق برجسته‌سازی دوگانه جنگ و مذاکره. دوگانه جنگ و مذاکره؛ هدف قرار دادن محاسبات داخلی

تأکید هم‌زمان آمریکا بر استمرار محاصره و ضرورت مذاکره، در سطحی فراتر از دیپلماسی قابل ارزیابی است. این ترکیب می‌تواند فضایی ایجاد کند که در آن، مسئله اصلی از ماهیت مطالبات واشنگتن و اهداف محاصره به یک پرسش داخلی تغییر جهت دهد: آیا باید برای جلوگیری از جنگ، مذاکره کرد یا با ادامه مقاومت، خطر بازگشت درگیری نظامی را پذیرفت؟ …