وزارت خزانهداری آمریکا روز دوشنبه از آغاز طرحی با عنوان «عملیات طرد اقتصادی» (Operation Economic Outcast) خبر داد؛ طرحی که اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، هدف آن را قطع «هر خط لوله اقتصادی» توصیف کرد که به گفته او اقتصاد ایران را سرپا نگه داشته است. بسنت مدعی شد ایران در برابر ۲ مسیر قرار دارد: انزوای کامل و حرکت به سمت یک اقتصاد معیشتی، یا بازگشت به اقتصاد جهانی.
بر اساس اظهارات مطرحشده در شبکه فاکسنیوز، دولت آمریکا در کنار تحریم مستقیم شرکتها، کشتیها و شبکه موسوم به «ناوگان سایه» ایران، به کشورهایی که همچنان با تهران تجارت میکنند نیز فشار وارد خواهد کرد. در این رویکرد، تهدید اصلی، محروم کردن طرفهای معامله با ایران از دسترسی به نظام مالی و دلاری آمریکا است. چین؛ مهمترین شریان نفتی
چین مهمترین حلقه در شبکه اقتصادی ایران است و همین موضوع، اجرای سیاست «انزوای اقتصادی» آمریکا را با دشوارترین آزمون مواجه میکند.
بر اساس دادههای کپلر، چین در سال ۲۰۲۵ به طور متوسط روزانه حدود ۱.۳۸ میلیون بشکه نفت ایران خرید؛ رقمی که بیش از ۸۰ درصد نفت صادراتی ایران را شامل میشد و حدود ۱۳.۴ درصد کل واردات نفت دریایی چین را تشکیل میداد. ارزش این جریان نفتی با فرض قیمت متوسط ۷۰ دلار برای هر بشکه، در مقیاس سالانه به حدود ۳۵ میلیارد دلار میرسد.
در کنار نفت، ارزش تجارت ۲ کشور در سال ۲۰۲۵ حدود ۴۱.۲ میلیارد دلار برآورد شده است؛ رقمی که واردات نفت گزارشنشده را نیز دربر میگیرد. برآوردهای آمریکا نشان میدهد ارزش تجارت ایران و چین در سال ۲۰۲۵، با احتساب حدود ۳۱.۲ میلیارد دلار صادرات نفت ایران که در آمار رسمی چین ثبت نشده، به حدود ۴۱.۲ میلیارد دلار رسید؛ در مقابل، صادرات چین به ایران حدود ۱۰ میلیارد دلار محاسبه میشود. …
