او با اشاره به نقدهای دکتر موسی غنینژاد به علی شریعتی و سپس نقد عبدالکریم سروش و مقاله محمد قوچانی با عنوان «لیبرالیسم نقابدار»، میگوید این مناقشات نهتنها به تلطیف فضای فکری جامعه کمک نکرده، بلکه بر تیرگی آن افزوده است.
او در نقد روش قوچانی، مقاله او را گرفتار «ذاتگرایی» و «جزمیت معرفتی» و نیز استقرای ناقص میداند؛ به این معنا که قوچانی از یک جنبه خاص درباره فناوری و مدرنیته، حکمی کلی صادر کرده و بر اساس نقد سروش از صنعت و تکنولوژی، تمام شخصیت و کارنامه فکری او را زیر سؤال برده است.
مهدوی ضمن تأکید بر اینکه قصد دفاع از اندیشه سروش را ندارد، از قوچانی میخواهد در نقد مخالفان خود از قطعیتگرایی و برچسبزنی فاصله بگیرد و بهجای کوچککردن واقعیت در چارچوب ذهنی خود، ذهن را برای فهم پیچیدگی واقعیت گسترش دهد.
در پاسخ به این استاد فلسفه و عرفان محمد قوچانی، سردبیر آگاهی نو یادداشتی در سایت انصاف نیوز منتشر کرد. در یادداشت این روزنامه نگار آمده:
گویی میراث مولوی بهانهای شده است تا همگان بتوانند به استناد بیتی و شعری از صوفی اعظم برای دیگران حد و حدود مشخص کنند.
از جمله استاد عزیز دکتر ناصر مهدوی- اشبهالناس در سخنوری و مولویخوانی به سبک سروش – و مدرس دورههای عالی تدریس آموزههای عرفانی چون «ذهن زیبا» و «عشق درمانگر» را برگزار میکنند که از مثنوی معنوی دارویی برای دردهای مادی میسازند، در جستاری انتقادی از بنده حقیر خواستهاند در نقد سروش حد خود بشناسم و پا از آن بیش نگذارم و به دایره پیر طریقت سروشیه تعرض نکنم و ظریفانه از زبان مولانا متذکر شدهاند که:
نازنینی تو ولی در حد خویش الله الله، پا منه از حد بیش
خدا را شکر که ادامه شعر مولوی را نیاوردند که:
گر زنی بر نازنین تر از خودت
در تگ هفتم زمین زیر آردت
تفکر تصوف همین است. مهر و قهرش بهم در است. در عین رحمت در اوج خشونت است که صوفیان در تاریخ کم از فقیهان دگرکشی نکردهاند؛ چون همواره در پی دین ناب بودند، از پی می ناب … …
