امسال نیز با فاصله حدود ۱۵ روز به هشتم مهر – مهلت نهایی معرفی نامزدهای بخش بهترین فیلم بینالملل نودونهمین دوره اسکار – هنوز کمیته انتخاب نماینده ایران تشکیل نشده و خبری رسمی از روند کار در دست نیست.
اما امسال، برخلاف دورههای پیشین، این سکوت را نمیتوان صرفا به حساب همان بیکفایتی همیشگی نهادهای سینمایی گذاشت. کشور در وضعیتی قرار دارد که جنگ با آمریکا، که از دی ماه آغاز شده و همچنان ادامه دارد، بر تمام شئون آن سایه انداخته است. در چنین فضایی این پرسش نیز باید صادقانه مطرح شود که آیا اصلاً کسی در تهران به فکر اسکار هست، یا نهادهای مسئول، به دلایل امنیتی و سیاسی یا صرفا از سر اولویتهای دیگر، امسال را سالی میدانند که باید بی سروصدا از این میدان کنار کشید؟
اگر چنین باشد، همه آنچه در ادامه میآید موضوعیت خود را از دست میدهد و باید آن را نه یک انتخاب فرهنگی، که یک قربانی دیگر جنگ دانست.
اما اگر – چنانکه روند فعلی نشان میدهد – قرار بر معرفی نماینده باشد، همان بحران همیشگی و عمیقتر پیش روی سینمای ایران است، بحرانی که تعلل امسال تنها یکی از نشانههای آن است.
بر اساس تقویم آکادمی علوم و هنرهای سینمایی، کشورهای متقاضی حضور در بخش بهترین فیلم بینالمللی تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ (۸ مهر ۱۴۰۵) فرصت دارند فیلم منتخب خود را معرفی و ارسال کنند. فیلمهای متقاضی نیز باید مطابق مقررات آکادمی، از جمله آغاز اکران تجاری واجد شرایط در فاصله اول اکتبر ۲۰۲۵ تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ (۹ مهر ۱۴۰۴ تا ۸ مهر ۱۴۰۵) و حداقل هفت روز اکران متوالی در یک منطقه تجاری، … …
