بازار
اگر الگوریتمی در فرایند استخدام به گروهی از متقاضیان امتیاز کمتری بدهد، سامانه‌ای دیجیتال اطلاعات شخصی کاربران را بدون شفافیت کافی پردازش کند یا توسعه زیرساخت‌های هوش مصنوعی مصرف برق و فشار بر منابع انرژی را افزایش دهد، آیا سازمان می‌تواند این پیامدها را صرفاً نتیجه عملکرد فناوری بداند؟ مسئولیت آن در چارچوب تعهدات اجتماعی‌اش چیست؟
این پرسش‌ها به شکل‌گیری مفهوم «مسئولیت دیجیتال شرکتی» (Corporate Digital Responsibility) در ادبیات مدیریت و توسعه پایدار کمک کرده‌اند. این مفهوم مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها را با واقعیت‌های اقتصاد دیجیتال پیوند می‌دهد و نشان می‌دهد که با ورود فناوری‌های جدید، تعهد سازمان‌ها به جامعه ابعاد تازه‌ای پیدا می‌کند. مسئولیت اجتماعی فراتر از تعهدات سنتی
مسئولیت اجتماعی شرکتی در شکل سنتی خود بیشتر با موضوعاتی مانند رعایت حقوق کارکنان، حفاظت از محیط‌زیست، رفتار منصفانه با مشتریان، مشارکت در حل مسائل اجتماعی و پاسخ‌گویی در برابر ذی‌نفعان شناخته میشود. دیجیتالی شدن فعالیت‌های اقتصادی، مسائلی را به این حوزه افزوده است که مدیریت آن‌ها با ابزارهای متعارف مسئولیت اجتماعی آسان نیست.
امروزه تصمیم‌های سازمانی در بسیاری از بخش‌ها به داده‌ها و الگوریتم‌ها وابسته‌اند. از بانکداری و بیمه تا استخدام، آموزش، تجارت الکترونیک و خدمات عمومی، سامانه‌های دیجیتال در تعیین اولویت‌ها، ارزیابی افراد و تخصیص منابع نقش دارند. این تغییر، در کنار فرصت‌هایی مانند افزایش سرعت ارائه خدمات و کاهش خطاهای انسانی، خطرهایی هم ایجاد می‌کند. برخی از این خطرها در ظاهر فنی‌اند، اما پیامدهای اجتماعی و اقتصادی گسترده‌ای دارند. …
