عبدهتبریزی معتقد است خانواده نیز مانند یک بنگاه اقتصادی در دوره بحران به «استراتژی بقا» نیاز دارد. این استراتژی میتواند با کاهش هزینههای غیرضروری، ایجاد ذخیره اضطراری، تنوعبخشی به داراییها و افزایش منابع درآمدی دنبال شود. مدیریت هزینههای خانواده؛ اولویت با نیازهای ضروری
به گفته این اقتصاددان، نخستین گام در مدیریت اقتصاد خانواده، تفکیک هزینههای ضروری از هزینههای قابل حذف است. مسکن، غذای مناسب، سلامت، بیمه، آموزش ضروری و هزینههایی که توان کسب درآمد را حفظ میکنند باید در اولویت باشند.
در مقابل، هزینههایی مانند سفر، رستوران، خرید لوازم جدید، تعویض زودهنگام خودرو و کالاهای لوکس را میتوان در دوره فشار اقتصادی کاهش داد یا به تعویق انداخت. کاهش هزینه غذا نباید سلامت خانواده را تهدید کند
در شرایط تورمی، کاهش هزینه مواد غذایی نباید به معنای کاهش کیفیت تغذیه باشد. خانوادهها میتوانند با انتخاب مواد غذایی سالمتر و ارزانتر، هزینهها را مدیریت کنند، اما تغذیه کودکان و سالمندان نباید قربانی صرفهجویی شود. ذخیره اضطراری و هزینه درمان را جدی بگیرید
یکی از مهمترین توصیهها، اختصاص بخشی از پسانداز به ذخیره اضطراری و هزینههای درمان است. خانوادهها باید منابعی در اختیار داشته باشند که در صورت بیماری، بیکاری، قطع درآمد یا هزینه پیشبینینشده بتوانند از آن استفاده کنند.
عبدهتبریزی تأکید میکند افراد نباید تمام دارایی نقدشونده خود را صرف خرید داراییهای غیرنقدشونده کنند؛ چراکه یک بیماری یا هزینه ناگهانی میتواند خانواده را با بحران نقدینگی مواجه کند. پول نقد در تورم؛ نه زیاد و نه صفر …
