زارع برای تمام کردن کار حریفانش به وقت زیادی احتیاج ندارد. گاهی فقط چند حمله، چند بار بیرون بردن حریف از تشک و یک بارانداز کافی است تا داور دستش را بالا ببرد و تماشاگر تازهرسیده، با حسرت به امتیازهای روی تابلو نگاه کند.
آستانه هم همینطور گذشت. چهار کشتی، چهار پیروزی و صفر امتیاز واگذارشده. امیرحسین زارع در مسابقات جهانی قزاقستان به هیچکدام از حریفانش اجازه نداد حتی یک امتیاز بگیرند. در فینال وزن ۱۲۵ کیلوگرم، عبدالله قربانوف روس هم سرنوشتی بهتر از سه حریف قبلی نداشت. زارع او را ۱۱ بر صفر شکست داد و چهارمین طلای جهانیاش را به گردن انداخت. فینال سنگینوزن جهان تمام شد، بیآنکه حریف روس بتواند امتیازی روی تابلو ثبت کند.
این همان زارعی است که تماشای کشتیهایش گاهی آدم را به یاد یک مسابقه سرعت میاندازد. چشم به هم بزنی، حریف یک بار از تشک بیرون رفته، یک امتیاز دیگر به حساب زارع نوشته شده و کشتی به خاک رسیده است. باراندازهای پیاپی، فشار مداوم و حملههایی که به حریف فرصت نفس کشیدن نمیدهند..
شاید اگر او را بیرون از تشک ببینید، در نگاه اول تصور نکنید با یکی از ترسناکترین سنگینوزنهای کشتی دنیا طرف هستید. بیبیفیس با لبخندی که زود روی صورتش مینشیند و ظاهری که چندان به تصویر کلیشهای قهرمانان زمخت و عبوس کشتی شباهت ندارد. اما کافی است سوت مسابقه به صدا دربیاید. آن وقت همین مرد آرام، چنان بلایی سر حریف میآورد که فرصت نمیکند بفهمد چه وقت از تشک خارج شده و چه وقت روی پل افتاده است. زارع در این وزن با لبخند وارد میشود و با دستهای بالا رفته بیرون میآید. …


دانلود از کافه بازار

































































































































