کابوس کارتر در کمین کاخ سفید | آخرین خبر

توماس رایت-فارن افرز| انتخابات میان‌دوره‌ای، آغازگر کمپین ریاست‌جمهوری سال۲۰۲۸ حزب دموکرات است. پس از دو سال بحث و جدال درباره درس‌های شکست کامالا هریس در انتخابات ۲۰۲۴، این رقابت می‌تواند یکی از سرنوشت‌سازترین مبارزات درباره آینده سیاست‌های دموکرات‌ها، از جمله سیاست خارجی، در چند نسل اخیر باشد. محیط استراتژیک در سال۲۰۲۹ در مسیری قرار دارد که دشوارترین شرایط را از زمان اوج جنگ سرد تاکنون رقم خواهد زد. «توماس رایت»، پژوهشگر ارشد در موسسه بروکینگز که در دوران دولت بایدن به‌عنوان مدیر ارشد برنامه‌ریزی استراتژیک در شورای امنیت ملی خدمت می کرد، در مقاله‌ای در «فارن‌افرز» نوشت، دموکرات‌ها باید ایده‌های خود را زودتر مطرح کنند و بسنجند که چگونه هم با رأی‌دهندگان ارتباط برقرار ‌کنند و هم در برابر مسیر تحولات جهانی چه واکنشی نشان ‌دهند. این حزب به‌طور کلی به دو اردوگاه تقسیم شده است: «میانه‌روها» که در حوزه سیاست خارجی بر رقابت استراتژیک، احیای قدرت ملی ایالات متحده و تعمیق اتحادها تمرکز دارند و «ترقی‌خواهان» (یا پیشروها) که دستور کاری قاطع‌تر با تاکید بر چالش‌های مشترک و همکاری جهانی پیشنهاد می‌کنند.

از بسیاری جهات، این شکاف آشناست. اما با ادامه پروژه دولت دوم ترامپ در راستای واژگونی نظم جهانی ایجاد شده پس از جنگ جهانی دوم، بحث‌های درون هر اردوگاه حداقل به اندازه اختلافات میان آنها اهمیت دارد. اگر اختلافات عمده سیاست خارجی حزب (بر سر آینده نظم بین‌المللی، اسرائیل، هوش مصنوعی، چین و اقتصاد جهانی) اکنون توسط نامزدهای احتمالی، مقامات پیشین و متفکران برجسته به بحث گذاشته نشود و به رأی‌دهندگان فرصت داده نشود تا انتخابی آگاهانه میان گزینه‌های منسجم داشته باشند، سال اول یک دولت دموکرات می‌تواند در میان تردید، دودستگی و درگیری‌های داخلی به هدر برود. بنابراین، دموکرات‌ها باید بدانند که در هر یک از این پرسش‌ها در چه جایگاهی قرار دارند، میانه‌روها و ترقی‌خواهان در کجا به هم می‌رسند و تیزترین مرزهای اختلاف کجاست.

ترقی‌خواهان چه می‌خواهند؟ …