دکتر ولی کالجی، نویسنده و پژوهشگر مطالعات روسیه، آسیای مرکزی و قفقاز: حضور قدرت هایی مانند روسیه و چین در این سازمان به عنوان منتقد جهان غرب و جهان تک قطبی به محوریت ایالات متحده آمریکا، اتخاذ سیاست نگاه به شرق در سیاست خارجی ایران، تشدید تنش در روابط ایران با جهان غرب در دوره ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد، ارجاع پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت و تصویب قطعنامه های تحریمی علیه کشورمان در فاصله سال های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۳ موجب شد که برداشت ها و انتظارات نادرست و غیر واقعبینانهای از این سازمان منطقه ای نوظهور در بخشی از سطوح اجرایی و تصمیم گیری، مراکز علمی و دانشگاهی و نیز رسانه ای- تحلیلی کشورمان شکل بگیرد و تعابیری مانند «اتحاد شرقی ضدهژمونیک»، «ناتوی شرق» یا «ورشوی جدید» در رابطه با سازمان همکاری شانگهای وارد ادبیات سیاسی کشورمان شود.
در حالی که در عرصه واقعیت، سازمان همکاری شانگهای در اجلاسهای سران در سال های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ دو مصوبه را به تصویب رساند که بر اساس آن کشوری که ذیل فصل ۷ منشور سازمان ملل و تحریمهای این سازمان قرار گیرد نمیتواند عضو اصلی سازمان شانگهای شود. …
