مردی را تصور کنید که سالها در یک مجموعه کار کرده است. تجربه دارد، مسئولیتپذیر است و بارها تواناییهایش را نشان داده؛ اما وقتی فرصتی برای ارتقای شغلی پیش میآید، سکوت میکند.
حتی وقتی اطرافیانش او را به پذیرفتن مسئولیتی تازه تشویق میکنند، با خودش میگوید: «شاید به اندازه کافی توانمند نباشم. اگر قبول کنم و از عهدهاش برنیایم چه؟ اگر دیگران متوجه ضعفهایم شوند چه؟»
او هنوز شکست نخورده و حتی فرصت امتحان کردن هم پیدا نکرده است؛ اما پیش از آنکه دیگران درباره تواناییاش قضاوت کنند، خودش احتمال موفقیت را از خود گرفته است.
این اتفاق فقط در محیط کار رخ نمیدهد. کسی را تصور کنید که ایدهای برای راهاندازی کسبوکار دارد، اما از اولین تماس با مشتری میترسد. فردی که دوست دارد مهارت تازهای یاد بگیرد، اما مدام با خودش میگوید برای شروع دیر شده است. یا کسی که حرفی برای گفتن دارد، اما در جمع سکوت میکند تا مبادا اشتباه کند.
شاید شما هم در یکی از این موقعیتها قرار گرفته باشید. اما پرسش مهم این است: آیا واقعاً توانایی انجام آن کار را نداریم، یا هنوز به توانایی خودمان اعتماد نکردهایم؟
در شب چهارم یاد گرفتیم افکار منفی را بشناسیم و هر فکری را حقیقت قطعی ندانیم. حالا یک قدم جلوتر میرویم و میخواهیم ببینیم چگونه میتوانیم اعتمادمان به تواناییهای خود را تقویت کنیم؛ اعتمادی که فقط در حد حرف باقی نماند و در انتخابها و رفتارهای روزمره ما دیده شود. اعتمادبهنفس، عزتنفس و خودکارآمدی؛ سه مفهوم نزدیک اما متفاوت
ما در گفتوگوهای روزمره گاهی اعتمادبهنفس، عزتنفس و باور به تواناییهای خود را به جای یکدیگر به کار میبریم؛ درحالیکه این مفاهیم دقیقاً یکسان نیستند.
اعتمادبهنفس در کاربرد عمومی، به احساس اطمینان فرد نسبت به خودش و توانایی مواجهه با موقعیتهای مختلف اشاره دارد. ممکن است کسی در یک زمینه اعتمادبهنفس بالایی داشته باشد، اما در زمینهای دیگر دچار تردید شود. …


دانلود از کافه بازار
































































































































































