شرکتهای روانکار در نیمه نخست سال ۱۴۰۵ در شرایطی فعالیت کردند که اقتصاد جهانی و بازار انرژی تحت تاثیر جنگ اسفند و فروردین قرار داشت. با وجود اختلالات امنیتی و محدودیتهای مقطعی در برخی بخشهای زنجیره تامین، وضعیت عملیاتی این صنعت در مقایسه با بسیاری از پتروشیمیها مناسبتر بود. دلیل اصلی این تفاوت، وابستگی کمتر شرکتهای روانکار به تامین مستمر گاز طبیعی به عنوان خوراک اصلی تولید است. در نتیجه، محدودیتهای ایجادشده برای این شرکتها عمدتا موقتی بود و به اندازه اختلالات خوراک و یوتیلیتی در مجتمعهای اوره، آمونیاک و متانول، تولید را تحت فشار قرار نداد.
از سوی دیگر، بازار جهانی روغن پایه در این دوره با تغییرات قابل توجهی روبهرو شد. روغن پایه که ماده اصلی تولید روغن موتور و روغنهای صنعتی محسوب میشود، بخش عمده ترکیب نهایی روانکارها را تشکیل میدهد. بر اساس توضیحات انجمن تولیدکنندگان مستقل روانکار آمریکا، روغن پایه حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد ترکیب روغنهای خودرویی و ۹۰ تا ۹۹ درصد ترکیب روغنهای صنعتی را تشکیل میدهد. بنابراین تغییر قیمت این ماده اولیه میتواند تاثیر مستقیمی بر هزینه تولید و قیمت فروش محصولات نهایی داشته باشد.
جنگ در خاورمیانه نیز این بازار را با محدودیت عرضه مواجه کرد. بر اساس گزارش آرگوس در ۱۰ آوریل ۲۰۲۶ قیمت نقدی روغن پایه گروه ۳ در بازار آمریکا نسبت به پیش از آغاز جنگ بیش از ۲ برابر و در اروپا حدود ۷۰ درصد افزایش یافته بود. تنگه هرمز و اختلال در جریان صادرات خاورمیانه، یکی از عوامل اصلی این افزایش قیمت محسوب میشد؛ چراکه منطقه خاورمیانه حدود ۲۰ درصد تولید جهانی روغن پایه گروه ۳ را در اختیار دارد. …


دانلود از کافه بازار
































































































































































