مکانهای حملات هوایی ایالات متحده و اسرائیل علیه تأسیسات موشکی زیرزمینی ایران، پژوهشگران را بر آن داشته تا به معمایی دیرینه دوباره بپردازند: چرا تهران صدها سد و سامانههای گسترده انتقال آب ساخته است؛ از جمله در مناطق دورافتاده که توجیه ارزش اقتصادی آنها دشوار به نظر میرسد؟ بررسیهای جغرافیایی نشاندهنده همپوشانی زیاد میان برخی از این پروژهها و تأسیسات نظامی محرمانه ایران است؛ موضوعی که این احتمال را مطرح میکند که زیرساختهایی که ظاهراً با هدف رفع کمبود آب احداث شدهاند، ممکن است برای پشتیبانی از برنامه موشکی کشور نیز طراحی شده باشند.
این نظریه در بستر بحران شدید آبی مطرح میشود که میلیونها ایرانی را تهدید کرده است. سال گذشته، مقامات هشدار دادند که اگر خشکسالی طولانیمدت ادامه یابد، تهران - که بیش از ۱۰ میلیون نفر در آن ساکنند - ممکن است در نهایت به شهری سکونتناپذیر تبدیل شود. مشکلات آبی کشور طی دههها شکل گرفتهاند؛ به طوری که دورههایی از بهبود نسبی وضعیت، جای خود را به کمبودهایی دادهاند که روز به روز شدیدتر شدهاند.
با این حال، خشکسالی تنها بخشی از ماجراست. کارشناسان ایرانی بارها هشدار دادهاند که سیاستهای دولتی، روند تخلیه منابع آبی کشور را تسریع کرده است. سدسازیهای بیرویه، برداشت غیرمجاز از آبهای زیرزمینی و شیوههای ناکارآمد کشاورزی، همگی در ایجاد بحرانی نقش داشتهاند که نمیتوان آن را صرفاً با کمبود بارندگی توجیه کرد.
گزارشی در نیویورک تایمز نشان میدهد که برخی از تصمیمات زیرساختی که محققان محیط زیست را متحیر کرده، ممکن است بُعد نظامی دیگری نیز داشته باشند. این شواهد، ضمنی هستند و عمدتاً بر اساس شباهتهای بین مکان سدها و تأسیسات موشکی مورد اصابت قرار گرفته در طول جنگ بنا شدهاند. این روزنامه تأکید کرد که پنهانکاری پیرامون تأسیسات نظامی ایران، تعیین اینکه آیا پروژههای آبی مشخصاً برای خدمت به آنها ساخته شدهاند یا خیر را غیرممکن میکند. …


دانلود از کافه بازار






























































































































![[فرشاد پرویزیان] ازدواج، اقتصاد و حکمرانی مطلوب](/news/u/2026-11-17/ettelaat-fqct1.jpg)






