تصور کنید کشوری با صدها میلیون نفر جمعیت، برای تأمین هزینه واردات و پرداخت بدهیهای خارجیاش ناچار شده است به ذخایر طلای خود متوسل شود. در روزهایی که هند به مرز ناتوانی در پرداخت تعهدات خارجی نزدیک شده بود، کمتر کسی میتوانست حدس بزند که همین بحران، نقطه آغاز یکی از مهمترین تغییرات اقتصادی تاریخ این کشور خواهد شد.
بیش از سه دهه بعد، هند به یکی از بزرگترین اقتصادهای جهان تبدیل شده است؛ کشوری که شرکتهای فناوری آن در بازارهای جهانی فعالیت میکنند و دولتش رؤیای تبدیلشدن به یک قدرت صنعتی و اقتصادی بزرگ را دنبال میکند. اما این مسیر چگونه طی شد و چرا با وجود چنین جهشی، فقر و نابرابری هنوز بخش مهمی از واقعیت زندگی در هند است؟ از استقلال سیاسی تا رؤیای صنعتی شدن
هند در زمان استقلال، کشوری فقیر با جمعیتی بسیار زیاد، سطح پایین سواد عمومی، زیرساختهای ناکافی و اقتصادی وابسته به کشاورزی بود. تقسیم شبهقاره و تشکیل پاکستان نیز میلیونها نفر را آواره کرد و خسارتهای انسانی و اقتصادی سنگینی به همراه داشت. اگرچه هند پیش از استعمار یکی از مراکز مهم تجارت و تولید جهان، بهویژه در صنعت نساجی، بود، اما در دوران سلطه بریتانیا ساختار اقتصادی آن بهتدریج به تأمین مواد خام و مصرف کالاهای صنعتی تبدیل شد.
جواهر لعل نهرو، نخستین نخستوزیر هند، معتقد بود این کشور برای خروج از فقر باید به یک قدرت صنعتی تبدیل شود. او برخلاف طرفداران اقتصاد آزاد، نقش اصلی را برای دولت در فرایند توسعه در نظر گرفته بود. به همین دلیل، هند از دهه ۱۹۵۰ به سمت برنامهریزی اقتصادی، سرمایهگذاری دولتی و حمایت از صنایع داخلی حرکت کرد. …


دانلود از کافه بازار






























































































![[شجاعالدین ابراهیمی] سرگرمیمان لگد زدن به آرزوهای باطل است](/news/u/2026-11-11/ettelaat-15flw.jpg)
































































