غرب کفاره گناهان خود را از خون و زمین فلسطینیان می‌پردازد

جوان آنلاین: در مقال پی آمده و به سیاق نوشتار‌هایی که تاکنون با موضوع خوانش دیدگاه‌های دانشوران معاصر در باره اشغال فلسطین به شما تقدیم شده، نظرات دکتر علی شریعتی مورد بررسی قرار می‌گیرد. مستند اصلی این نوشتار، پاسخ وی به مقاله داریوش آشوری در مجله فردوسی است که در ۲۰ تیر ۱۳۴۶ درج یافت. امید آنکه تاریخ‌پژوهان معاصر را مفید و مقبول آید.

طرح مسئله

بحران مزمن فلسطین و فاجعه انسانی در باریکه غزه (از محاصره تا سلب حیات از ساکنان بومی)، صحنه باز تولید ساختاری فکری - استعماری است که دکتر علی شریعتی در دهه‌های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ خورشیدی نسبت به تکوین آن هشدار داده بود. شریعتی با خروج از دوگانه‌های تقلیل‌گرایانه مذهبی یا قومی، مسئله فلسطین را در کانون «نظام سلطه سرمایه‌داری و فاشیسم مدرن» صورتبندی کرد و نشان داد چگونه تجاوز و پاکسازی نژادی در پوشش واژگانی، چون تجدد، کارآمدی بروکراسی و دموکراسی غربی، مشروعیت‌سازی می‌شود. شریعتی با تفکیک ساختاری میان یهودیت تاریخی و صهیونیسم میلیتاریستی، رد نظریه «مرور زمان» و افشای پرداخت بدهی تاریخی غرب از حساب بومیان خاورمیانه، مدلی تحلیلی ارائه داد که نشان می‌دهد رویارویی او با جریان‌های شبه‌روشنفکری توجیه‌گر اشغال، سندی استوار در کالبدشکافی عقلانیت ابزاری و استعمار استقراری است؛ واقعیتی که امروز در ویرانه‌های غزه نقاب از چهره برگرفته است. …