جعفر قادری در اظهاراتی درباره مناقشه عبورآزادراه از محدوده قلات و تنگ‌سرخ مدعی شده است که در این منطقه هیچ موجود زنده‌ای وجود ندارد. او با طرح این دیدگاه، به‌جای تغییر مسیر آزادراه، موضوع جابه‌جایی محدوده حفاظت‌شده را مطرح کرده است. پیشنهادی که عملاً می‌تواند راه را برای اجرای پروژه عمرانی در محدوده مورد مناقشه هموار کند.
این اظهارات در شرایطی مطرح می‌شود که منطقه قلات و تنگ‌سرخ به‌عنوان محدوده‌ای دارای ارزش زیستگاهی شناخته می‌شود و گزارش‌های محیط زیستی از حضور گونه‌های مختلف جانوری در آن حکایت دارند.
معصومه صفایی، معاون دفتر حفاظت و مدیریت حیات‌وحش، از زیستگاه بودن این منطقه برای گونه‌هایی مانند پلنگ، کفتار و کاراکال خبر داده است. همچنین لیلا جولایی، رئیس اداره حفاظت و مدیریت حیات‌وحش استان فارس، حضور گونه‌هایی از جمله گربه جنگلی، کفتار و روباه را در این محدوده تأیید کرده است.
به این ترتیب، ادعای خالی بودن منطقه از موجودات زنده، با اظهارات مسئولان تخصصی حوزه حیات‌وحش در تعارض قرار می‌گیرد. البته برای داوری قطعی درباره وضعیت زیستی منطقه، انتشار مستندات پایش میدانی، گزارش‌های دوربین‌های تله‌ای، مطالعات تنوع زیستی و ارزیابی‌های رسمی محیط‌زیست ضروری است؛ اما در چنین شرایطی، نمی‌توان صرفاً با یک اظهار نظر، ارزش زیستگاهی یک محدوده حفاظت‌شده را زیر سؤال برد.
مسئله اصلی این است که آیا می‌توان برای تسهیل اجرای یک پروژه عمرانی، محدوده حفاظت‌شده را جابه‌جا کرد؟ اساساً تغییر مرز یک منطقه حفاظت‌شده باید بر پایه چه مطالعاتی انجام شود و چه نهادی مسئول تأیید چنین تصمیمی است؟ …
دانلود از کافه بازار
