این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
جوان آنلاین: غروب عصر پاییزی سومین پنجشنبه آبان ماه بازارچه تجریش، هیاهویی از حضور آدم هاست و البته فروشندگان غذاهای فلهای ـ خیابانی نوک قله این هیاهو بر سبیل پادشاه نقاره میزنند. لیوانهای کوچک ذرت بخارپز با قیمت گزاف ۳۰۰ هزار تومان به فروش میرسد. ظرف کوچک باقالی ۲۵۰ هزار تومان. کودکی ده دوازده ساله اصرار به خوردن باقالی دارد. ذرات بخار در سرمای هوا از روی پاتیل بزرگ به سمت آسمان بلند میشود. ادویهها در بخشی از پاتیل بر پوست باقالیها خودنمایی میکنند. مادرش دستش را میکشد و میگوید ارزش ندارد، اما کودک دست بردار نیست. پیشتر والدین او هنگامی که از راسته میوههای کم یاب خارجی این بازارچه عبور میکردهاند خواستههای کودک را در خرید میوه اژدها و بلوبری اجابت نکردهاند، چون کودک بلافاصله میگوید دراگون و بلوبری نخریدید... مادرش نمیگذارد حرف کودک تمام شود. میگوید ده تا بلوبری را ریخته بودند ته ظرف کوچک، یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان، چه خبر است؟ کودک میگوید پس باقالی بخریم. پدر و مادر تسلیم میشوند.گرانی فضاهای تجاری در تهران حتی اگر یک مغازه اندازه قبر در تجریش باشد که آب میوه میفروشد باعث شده غذاهای خیابانی کم کیفیت و غیر بهداشتی با قیمتهای نجومی به فروش برسد. شهروندانی که خسته از یک هفته کاری میخواهند کمی در پیاده روها قدم بزنند و بار دویدن بیانتها در شهری بیقواره را بر زمین بگذارند تجربهای گران و اعصاب خردکن را پشت سر میگذارند. گاهی با خودت فکر میکنی بهتر بود در خانه مینشستی، چون در خانه همه چیز ارزانتر و باکیفیتتر تمام میشود، اما با این همه گشتن در بیرون و سرک کشیدن به زوایای پر از رنگ و لعاب شهر وسوسهای همیشگی است.
لیس زدن زهر …


دانلود از کافه بازار































































































































































