الغای بازاری برده‌داری | چگونه بازار آزاد به رهایی سیاه‌پوستان از طوق بردگی منجر شد؟ | چرا کاپیتالیسم در کاهش فقر سیاه‌پوستان موفق‌تر از دولت رفاه بود؟

در کتاب «رهایی سیاه‌پوستان از طریق بازار آزاد: امید، دل‌شکستگی و وعده آینده آمریکا» (Black Liberation Through the Marketplace: Hope, Heartbreak, and the Promise of America)، ما مجموعه‌ای از بینش‌ها و تحلیل‌های مکتب لیبرالیسم کلاسیک را درباره تاریخ سیاه‌پوستان آمریکا گردآوری کرده‌ایم؛ همراه با ارائه راهکارهای عملی و برنامه‌های کاربردی برای افزایش رفاه، شکوفایی و بالندگی جامعه سیاه‌پوستان در دنیای امروز.

ما با تمام وجود این بدشانسی و حسرت بزرگ را حس می‌کردیم که چرا فلسفه سیاسی لیبرالیسم کلاسیک، یعنی همان اندیشه‌ای که بیشترین سهم را در ارتقای سطح زندگی مادی، کاهش فقر و ایجاد رفاه برای محروم‌ترین و فقیرترین مردم در سراسر جهان داشته است،

در ذهن و باور اکثر مردم آمریکا به عنوان نماد و ابزار اصلی «رهایی و آزادی گروه‌های حاشیه‌نشین و ستم‌دیده» شناخته نمی‌شود. وقتی تاریخ را ورق می‌زنیم، یک خط سیر کاملا روشن و پررنگ از اندیشمندان لیبرال کلاسیک طرفدار حقوق سیاه‌پوستان می‌بینیم؛ متفکرانی که همگی بر یک حقیقت دست گذاشته‌اند: «وعده تحقق‌نیافته آرمان‌های والای بنیان‌گذاران آمریکا در قبال جمعیت سیاه‌پوست این کشور.»

این خط فکری رهایی‌بخش را می‌توان در چهره‌های برجسته زیر به وضوح دنبال کرد:

ویلیام لوید گاریسون و شبکه پرشور الغای بندگی و لغو برده‌داری که مدافع بازار آزاد بودند؛ فردریک داگلاس و چالش بزرگ او خطاب به جامعه آمریکا که خواستار «زیستن واقعی بر اساس روح قانون اساسی» بود؛ مورفیلد استوری و اسوالد گریسون ویلارد که نقش کلیدی در تاسیس «انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان» (NAACP) ایفا کردند؛ رز وایلدر لین و استدلال‌های محکم لیبرتارینی‌اش در روزنامه پیتسبورگ کوریر (Pittsburgh Courier) در دفاع از حقوق مدنی و انسانی سیاه‌پوستان و زورا نیل‌هارستون و دفاع پرشور و عاطفی‌اش از اصالت فردگرایی و آزادی انسانی. مواجهه با قطبی‌شدن سیاست و جایگاه ویژه سیاه‌پوستان …