بازار
این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
اولین و مهم‌ترین دلیل این مسئله، برخورداری کشور از منابع غنی انرژی بوده است. انرژی برای ما تقریباً رایگان تمام می‌شد و همین موضوع باعث شد انگیزه کافی برای کاهش مصرف آن وجود نداشته باشد. برای مثال، مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان تأکید می‌کند که پوسته ساختمان باید به‌گونه‌ای طراحی شود که بار گرمایشی و سرمایشی آن کاهش پیدا کند و در نتیجه، انرژی کمتری مصرف شود. اما سازنده‌ای که قرار است این الزامات را اجرا کند، پیش از هر چیز هزینه آن را محاسبه می‌کند. فرض کنید در آن زمان اجرای این الزامات به سرمایه‌گذاری چند میلیون تومانی نیاز داشته است. سازنده با خود فکر می‌کند این هزینه چه زمانی به او بازمی‌گردد؟ وقتی محاسبه می‌کند، ممکن است به این نتیجه برسد که بازگشت سرمایه ۲۵ تا ۳۰ سال طول می‌کشد. در چنین شرایطی، از خود می‌پرسد چرا باید چنین هزینه‌ای را متحمل شوم؟از سوی دیگر، فرهنگ مصرف‌محور بر جامعه حاکم بوده است. ما از ابتدا نتوانستیم فرهنگ درست مصرف انرژی را توسعه دهیم و درباره ابعاد مختلف این موضوع به‌درستی اطلاع‌رسانی کنیم. باید توضیح می‌دادیم که مصرف بی‌رویه انرژی، علاوه بر هزینه‌های اقتصادی، به محیط‌زیست آسیب می‌زند و بر آسایش حرارتی افرادی که در ساختمان زندگی می‌کنند نیز تأثیر منفی می‌گذارد. …
