به گزارش روز نو هشت ماه مانده به انتخابات ریاستجمهوری فرانسه، نگرانی در مقر ناتو دیگر صرفا درباره نتیجه یک رقابت داخلی نیست. نظرسنجیهای اخیر نشان میدهند حدود نیمی از رأیدهندگان فرانسوی از نامزدهای تندروی چپ و راست حمایت میکنند که هر دو، هرچند با نسخههایی متفاوت، رابطه پاریس با پیمان آتلانتیک شمالی را زیر سؤال بردهاند. در زمانی که واشینگتن حضور نظامی خود در اروپا را کاهش میدهد و دولتهای اروپایی برای بازسازی توان دفاعی خود عجله دارند، فاصلهگرفتن فرانسه میتواند شکافی ایجاد کند که جبران آن آسان نیست. مارین لوپن از حزب اجتماع ملی خواهان خروج فرانسه از ساختار فرماندهی یکپارچه ناتو است.
ژانلوک ملانشون، رهبر چپ رادیکال، حتی یک گام جلوتر رفته و از خروج کامل فرانسه از ناتو سخن گفته است. هنوز معلوم نیست هیچکدام در نهایت به الیزه برسند یا در صورت پیروزی همان مواضع انتخاباتی را اجرا کنند، اما پولیتیکو در گزارشی از فضای درون ائتلاف نوشته احتمال چنین تغییری، دیگر سناریویی دور از ذهن تلقی نمیشود. یک دیپلمات ناتو گفته است: «از آن انتخابات میترسم». دلیل نگرانی فقط اندازه ارتش فرانسه نیست؛ این کشور تنها قدرت هستهای اتحادیه اروپا، یکی از معدود ارتشهای اروپایی با قابلیت عملیات فرامرزی گسترده و صاحب مجموعهای از تواناییهای دریایی، اطلاعاتی و فضایی است که در ساختار دفاعی اروپا بهسادگی جایگزین نمیشوند. جیمی شی، پژوهشگر ارشد دفاعی اندیشکده فرندز آو یوروپ و سخنگوی پیشین ناتو، مسئله را از زاویه دیگری میبیند.
به گفته او، درست زمانی که حضور آمریکا در اروپا کمتر میشود، آخرین چیزی که ناتو نیاز دارد فاصلهگرفتن یک قدرت بزرگ اروپایی است. هدف فعلی ائتلاف این است که اروپاییها سهم بیشتری از بار دفاعی را بر عهده بگیرند؛ خروج یا عقبنشینی فرانسه درست در جهت مخالف این نیاز حرکت میکند.
احیای خاطره دوگل …
