حسینزاده با تمرکز بر گزارشهای سازمان برنامهوبودجه درباره یارانه انرژی، به بررسی ایرادهای موجود در سیاستگذاری این حوزه پرداخته و معتقد است پیش از انتخاب راهکارهای اجرایی، باید مسئله بهدرستی تعریف شود، گزینههای مختلف مورد بررسی قرار گیرند و سپس مناسبترین سیاست انتخاب شود.
اغراق در محاسبه یارانه پنهان انرژی؛ نخستین خطای سیاستگذاری
مدیر اندیشکده رصد، نخستین خطای سیاستگذاری یارانه انرژی در ایران را اغراق در نحوه محاسبه یارانه پنهان میداند.
به اعتقاد وی، یارانه پنهان معمولاً بهعنوان عدمالنفع یا هزینهفرصت ازدسترفته دولت در اثر فروش کالاهای تولیدی در داخل کشور با قیمتی پایینتر از قیمت قابلفروش در خارج تعریف میشود و محاسبه آن نیز با در نظر گرفتن نرخ ارز بازار آزاد بهعنوان مبنا صورت میگیرد؛ اما این روش با ابهامهای جدی همراه است.
حسینزاده استدلال میکند که در این محاسبات، نه قیمت تمامشده انرژی در کشور بهطور دقیق مشخص شده، نه تمام انرژی تولیدی قابلیت صادرات دارد و نه نرخ ارز بازار آزاد میتواند معیار دقیقی برای ارزیابی وضعیت اقتصادی کشور باشد.
وی با طرح این پرسش که اگر مبنای محاسبه، هزینهفرصت است، چرا هزینهفرصتهای تحمیلشده به مردم در اثر کاهش ارزش پول ملی در نظر گرفته نمیشود، معتقد است این محاسبه باید دوطرفه باشد. به گفته وی، کاهش ارزش پول ملی و کوچکشدن سفره خانوارها نیز باید در چنین محاسباتی مورد توجه قرار گیرد.
مدیر اندیشکده رصد پیشنهاد میکند پژوهشهایی با روشهایی متفاوت از روش شکاف قیمتی برای محاسبه یارانه پنهان انرژی انجام شود و نتایج آن در اختیار سیاستگذاران و مسئولان قرار گیرد. وی معتقد است دستکم یکی از نتایج چنین مطالعاتی میتواند جلوگیری از اغراق در تحلیل و محاسبه یارانه انرژی باشد. …


دانلود از کافه بازار


































































































