این جنگ وابستگی بیش از حد خلیج فارس به تنگه هرمز را برجسته کرده است؛ گذرگاهی که پیشتر محل عبور ۲۰ درصد از جریان نفت جهان بود، اما دههها نیز در معرض تهدیدهای ناشی از اختلال قرار داشت.
با مسدود ماندن تقریبی این تنگه در بخش عمدهای از شش ماه گذشته، موجی از تعهدات سرمایهگذاری چند میلیارد دلاری شکل گرفته است، زیرا صادرکنندگان انرژی خلیج فارس تلاش میکنند اقتصادهای خود را که اکنون با رکود شدیدی مواجه است، در برابر آینده ایمن سازند.
مسیر تجارت به سمت بنادر عربستان در دریای سرخ و بنادر شرقی امارات متحده عربی تغییر جهت داده، اما ظرفیت این بنادر کمتر است. یک منبع صنعتی که به دلیل حساسیت موضوع نخواست نامش فاش شود، گفت دولتهای خلیج فارس در حال بررسی راههایی برای ایجاد راهحلهای دائمی و یکپارچه به منظور دور زدن تنگه هرمز هستند.
در حالی که اکثر دولتهای خلیج فارس میتوانند از ثروتهای نفتی انباشتهشده طی دههها بهره ببرند، برخی ممکن است با توجه به اهداف جاهطلبانه در جذب سرمایهگذاری مستقیم خارجی و ابراز تمایل صندوقهای بزرگ زیرساختی و دیگر سرمایهگذاران بینالمللی به داراییهای منطقه، به دنبال تامین مالی خارجی باشند.
هزینهها در سالهای آینده میتواند از صدها میلیارد دلار فراتر رود و صندوقهای ثروت ملی خلیج فارس، که از بزرگترینهای جهان هستند، برای تسریع این روند وارد عمل شدهاند.
یک منبع صنعتی دیگر گفت بنادر به یک «اولویت حیاتی» برای دولتهای خلیج فارس، از جمله عربستان سعودی، تبدیل شدهاند. او درباره عربستان گفت: «اگر دو سال پیش ورزش موضوع بسیار داغی بود، فکر میکنم در حال حاضر و برای یکی دو سال آینده، شعار آنها بنادر، بنادر، بنادر خواهد بود.»
صندوق ثروت ملی ابوظبی (L'IMAD) هفته گذشته اعلام کرد که در راستای بازنگری در استراتژی شرکت «بنادر ابوظبی» (AD Ports)، قصد دارد باقیمانده سهام آن را خریداری کند. …
