تیمورتاش، وزیر دربار و دست راست و رافع بین شاه و هیئت و نافذ در هر کار طرفِ اعتماد شاه است و از سیاست آگاه. روزی در هیئت فرمودند [یعنی رضاشاه] که قول تیمورتاش، قول من است.

او وزیر دربار و دست راست و رافع بین شاه و هیئت و نافذ در هر کار طرفِ اعتماد شاه است و از سیاست آگاه. روزی در هیئت فرمودند [یعنی رضاشاه] که قول تیمورتاش، قول من است.

در روزهایی که جهان اسلام علیه اشغالگری به پا خاسته بود، دربار تهران به شریان حیاتی رژیم صهیونیستی تبدیل شد.

از دربار قاجار تا ساختارهای اداری عصر پهلوی، آلیانس توانست شبکه‌ای گسترده از ارتباطات و مؤسسات آموزشی در ایران ایجاد کند. اسناد و روایت‌های تاریخی نشان می‌دهد این تشکیلات که ارتباط خود را با مرکزیت فرانسه تا سال ۱۳۵۷ حفظ کرده بود.

ترور حسنعلی منصور یکی از نقاط عطف تحولات سیاسی دهه ۱۳۴۰ ایران بود که بازتاب‌دهنده تنش‌های عمیق سیاسی میان دولت وقت و نیروهای مذهبی و سیاسی جامعه بود.

محمد بخارایی، مرتضی نیک‌نژاد، صفار هرندی و صادق امانی پس از ترور حسنعلی منصور، بازداشت، محاکمه و به اعدام محکوم شدند. حکم آن‌ها در بامداد روز ۲۶ خرداد سال ۱۳۴۴ به اجرا درآمد.

از دربار قاجار تا ساختارهای اداری عصر پهلوی، آلیانس توانست شبکه‌ای گسترده از ارتباطات و مؤسسات آموزشی در ایران ایجاد کند.

پیش از پیدایش رسمی اسرائیل، بازار پول ایران در سیطره ۴۲ کمپانی عمده صهیونیستی قرار داشت؛ شبکه‌ای که دربار محمدرضا پهلوی نه‌تنها مانعی برای آن ایجاد نکرد، بلکه سرمایه ملت ایران را به حساب ارتش ترور در فلسطین واریز کرد.

۷۱ سال قبل یک صهیونیستی پا به تهران گذاشت که اسناد محرمانه ساواک بعدها هویت واقعی او را به عنوان سَرجاسوس مخوف موساد فاش کردند. بررسی کارنامه ۲۱ساله یعقوب نیمرودی در ایران، از اتاق عملیات مشترک اطلاعاتی تا تأمین ۷۵ درصد نفت ماشین جنگی اسرائیل توسط رژیم پهلوی پرده برمی‌دارد.

به گزارش دنیای اقتصاد ، ازدواج اشرف عجیب بود. رضا شاه، فریدون جم و علی قوام را احضار کرد و شمس و اشرف را نیز خواست و گفت، شمس که بزرگ‌تر است اول یکی از این دو را انتخاب کند.

فردی که رویای شاه شدن دارد، روز پنجشنبه خود را در برابر مطبوعات بیشتر شبیه به یک دلقک دربار نشان داد.

روزنامهٔ آلمانی «تز» با اشاره به فضاحت امروز رضا پهلوی نوشت: شاهزاده‌ای که می‌خواهد پادشاه شود، روز پنجشنبه بیشتر در نقش یک «دلقک دربار» ظاهر شد.

آنچه بیش از اقداماتش، سبب اهمیت و تمایز علم در میان تمام رجال عصر پهلوی، از منظر تاریخ پژوهان می گردد، نگارش خاطرات و یادداشت های روزانه اوست.