الیور لاشه، کارگردان تحسین‌شده فیلم (Sirāt) که نامزد اسکار ۲۰۲۶ شده، اعلام کرد پروژه بعدی‌اش اثری جاه‌طلبانه‌تر و «هیپنوتیک» خواهد بود؛ فیلمی که آن را «۲۰۰۱» شخصی خود می‌داند و می‌خواهد تجربه‌ای سینمایی مبتنی بر تصویر، صدا و ریسک‌پذیری خلق کند.

در فیلم «۲۰۰۱: ادیسه فضایی» استنلی کوبریک، یک مونولیت سیاه و رازآلود بارها در طول فیلم ظاهر می‌شود تا نقاط عطف پیشرفت بشر را نشانه‌گذاری کند. لحظه‌هایی رازآلود که تاریخ، مسیر خود را تغییر می‌دهد.

شاید همه فکر کنند که هوش مصنوعی یک پدیده متاخر و امروزی است اما استنلی کوبریک در فیلم ۲۰۰۱: ادیسه فضایی 60 سال قبل یک هشدار جدی درباره رویارویی انسان با مخلوق ساخته دست خودش را به تصویر کشیده است.

سایمون فرنگلن، آهنگساز (Avatar: Fire and Ash)، می‌گوید نسخه‌های چهارم و پنجم مجموعه جیمز کامرون وارد قلمروهای کاملاً تازه می‌شوند. او وعده داده که موسیقی این دو فیلم «زبان جدیدی» خواهد داشت و مخاطبان را شگفت‌زده می‌کند.

فیلم «آواتار: آتش و خاکستر» به کارگردانی جیمز کامرون با مدت‌زمانی بیش از سه ساعت، سرشار از جزئیات پنهان و ارجاعات سینمایی است که بسیاری از مخاطبان در نخستین تماشا متوجه آن نمی‌شوند.

کوبریک ضد غرب ترین کارگردانی است که در غرب ظهور کرده است. کارگردانی که با وسواسی بیمارگونه توانست استقلال خودش را حفظ کند و از نگاه فلسفی‌اش کوتاه نیاید. او مارتین هایدگر کارگردانان بود.