«اتحادیۀ خودکامگان»/ پشت پرده شبکه جهانی دیکتاتورها

«اتحادیۀ خودکامگان؛ دیکتاتورهایی که می‌خواهند با کمک هم جهان را اداره کنند» به بررسی شبکه‌های فرامرزی حکومت‌های خودکامه و سازوکارهای همکاری آن‌ها برای حفظ قدرت می‌پردازد.

آن اپلباوم در این کتاب نشان می‌دهد دیکتاتوری در جهان امروز را نمی‌توان فقط به یک حاکم مستبد و دستگاه سرکوب تحت فرمان او فروکاست یا محدود دانست چرا که به باور نویسنده، حکومت‌های اقتدارگرا در قرن بیست‌ویکم به شبکه‌هایی پیچیده از منافع سیاسی، اقتصادی و امنیتی متصل شده‌اند که در کشورهای مختلف فعالیت می‌کنند.

اپلباوم توضیح می‌دهد خودکامگان معاصر، با وجود تفاوت‌های ایدیولوژیک و فرهنگی، در زمینه‌هایی مانند تجارت، انتقال منابع مالی، فناوری‌های نظارتی و تبلیغات سیاسی با یکدیگر همکاری می‌کنند.

شرکت‌های فاسد و تحت کنترل دولت‌ها در کشورهای مختلف با یکدیگر معامله می‌کنند، دستگاه‌های امنیتی به هم تجهیزات و آموزش می‌دهند و گروه‌های تبلیغاتی از منابع و شیوه‌های مشترک برای انتشار پیام‌های سیاسی بهره می‌برند. این شبکه‌ها با تکرار پیام‌هایی درباره ضعف کاستی های ساختارهای دموکراتیک در پی تأثیرگذاری بر افکار عمومی و تضعیف ارزش‌های دموکراتیک هستند.

یکی از نکته‌های محوری کتاب، توضیح تفاوت این شبکه با ائتلاف‌های سیاسی و نظامی متعارف است. اعضای آن لزوماً از ایدئولوژی واحدی پیروی نمی‌کنند و پیوند میان آن‌ها بیش از هر چیز بر پایه مبادله منافع شکل گرفته است. از این منظر، قدرت، ثروت و برخورداری از مصونیت در برابر پیگرد قانونی، از مهم‌ترین انگیزه‌های همکاری میان حکومت‌های خودکامه به شمار می‌روند.

نویسنده با بررسی نمونه‌هایی از روسیه، چین و دیگر حکومت‌های اقتدارگرا، ابعاد مختلف این همکاری‌ها را از جریان‌های مالی و پول‌شویی تا سرکوب مخالفان و عملیات تبلیغاتی دنبال می‌کند.

کتاب همچنین به نقش فناوری در تحکیم قدرت حکومت‌های خودکامه می‌پردازد. درحالی‌که گسترش اینترنت و ارتباطات دیجیتال زمانی از عوامل تقویت آزادی اطلاعات و گسترش دموکراسی تلقی می‌شد، این فناوری‌ها اکنون در اختیار حکومت‌هایی قرار گرفته‌اند که از ابزارهای نظارتی و تبلیغاتی برای کنترل جامعه و محدود کردن آزادی‌های سیاسی استفاده می‌کنند. …