«اضافهکاری اجباری، پایین بودن دستمزد اضافهکاری، کمبود نیروی انسانی و افزایش تعداد شیفتها، مجموعهای از مشکلات بود که ما را واداشت در قالب یک نامه، رفع آنها را از مسئولان سازمان تأمین اجتماعی بخواهیم.»
این گفته یکی از پرستاران این بیمارستان است که در گفتوگو با «پیام ما»، وضعیت اعتراضهای صنفی خود و همکارانش را تشریح میکند. به گفته او، در مقطعی گروهی از پرستاران با تشکیل یک گروه مجازی، درباره وضعیت کاری و معیشتی خود گفتوگو کردند. نتیجه این گفتوگوها، تهیه نامهای درباره مطالبات صنفی و طرح آن در جلسهای در سالن اجتماعات بیمارستان با حضور مسئولان سازمان تأمین اجتماعی، حراست سازمان و مسئولان بیمارستان بود: «در جریان این جلسه، نحوه طرح مطالبات با حساسیت حراست مواجه شد. پس از آن، تماسهایی با برخی کارکنان برقرار شد و درباره حضور در این اعتراضها به آنها هشدار داده شد.»
این پرستار ادامه میدهد: «بهرغم این تهدیدها، تجمعی محدود و صنفی در بیمارستان شکل گرفت و مطالبات مطرحشده عمدتاً حول مسائل معیشتی و شرایط کاری بود. درخواستهای پرستاران معترض در چارچوب امکانات بیمارستان و سازمان تأمین اجتماعی قرار داشت و خواستهای خارج از ظرفیت مجموعه مطرح نشد. در نهایت نیز با توجه به شرایط جنگی، پیگیری مطالبات برای مدتی متوقف شد.» استعفای دستهجمعی
پس از آتشبس و آرام شدن شرایط کشور، پرستاران بیمارستان فیاضبخش بار دیگر پیگیر نامه مطالبات خود شدند، اما به گفته آنها پاسخ مشخصی دریافت نکردند. برخی مطالبات معوق نیز در این مدت پرداخت شد، اما این پرداختها از نگاه کارکنان، تغییر محسوسی در شرایط کاری آنها ایجاد نکرد. …
