هدف اصلی سناریوهای بنزینی، افزایش سود پالایشگاه‌هاست

همه‌چیز از بنزین 87 هزارتومانی آغاز شد؛ شامگاه چهارشنبه 21 مرداد، اعلام شد که قیمت بنزین آزاد در استان کرمان به 87 هزارتومان رسیده است که البته به‌سرعت تکذیب و طرح ملغی شد. اما درپی آن، واکنش و اظهارات مقامات آغاز شد. اسماعیل سقاب اصفهانی، معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان بهینه‌سازی و مدیریت راهبردی انرژی، از 3 سناریو روی میز دولت برای بنزین، خبر داد. در روش اول، قیمت بنزین تغییر نمی‌کند اما بنزین تا میزان تولید ۱۲۱ میلیون لیتری در پمپ‌بنزین‌ها توزیع می‌شود و وقتی تمام شد، نازل‌ها خاموش می‌شوند. در روش دوم، ۱۲۱ میلیون لیتر تولیدی روز بین خودروهای موجود تقسیم می‌شود و هرکس بیش از سهمیه بخواهد باید بنزین را با نرخ آزاد بخرد؛ تقریبا مشابه روشی که قرار بود در کرمان اجرا شود. در روش سوم، سهمیه بنزین به‌جای خودروها به مردم اختصاص داده می‌شود؛ چه خودرو داشته باشند چه نداشته باشند. نمایندگان مجلس هم ساکت ننشستند و باز هم مخالفت خود را با افزایش قیمت بنزین اعلام کردند؛ مخالفتی که به‌زعم بسیاری از کارشناسان پوپولیستی است. در طرح نمایندگان مجلس اعلام شده است که احتمالا سهمیه بنزین از 190 لیتر به 90 لیتر کاهش پیدا کند و برای مازاد مصرف، یک نرخ چهارم نیز تعیین شود. در نهایت نیز علی قلهکی، فعال رسانه‌ای عنوان کرد که راهکار دولت قیمتی نیست و تنها بر کاهش سهمیه، نظر دارد. ابوالفضل گرمابی، کارشناس و تحلیلگر ارشد اقتصادسیاسی، در گفت‌وگو با «توسعه ایرانی»، تحلیل خود را درباره ناترازی بنزین، طرح‌های دولت و دیگر جوانب این موضوع، ارائه کرده است که مشروح آن تقدیم می‌شود.