جناب اژه‌ای! نمی‌خواهید کاری کنید؟

ما واقعاً در شرایط عجیبی به سر می‌بریم. سایهٔ جنگ همچون شبحی بر سر کشور پرواز می‌کند. سفره‌های اغلب مردم روز به روز کم‌رنگ‌تر و مجموع شرایط معیشتی سخت‌تر و وخیم‌تر می‌شود. نوعی از فساد خزنده در مجموع دیوان‌سالاری کشور، گاه نفس شهروندان بی‌پناه را بند می‌آورد. عموم مردم خواهان بهبود این وضعیت هستند و به امید گشایشی در این عرصه‌ها می‌کوشند تاب‌آوری خود را حفظ کنند.

در این بحبوحهٔ پرفشار، اما چیزی که بسیاری از شهروندان را واقعاً آزار می‌دهد، احکام شداد و غلاظی اعم از اعدام و حبس‌های طولانی و مصادرهٔ اموال است که علیه برخی متهمان صادر می‌شود.

در این کشور هیچ شهروندی مخالف مجازات هیچ "مجرمی" نیست، اما وجدان انسانی و تمامی اصول و قوانین الهی و بشری همگی به نسبت منصفانه و عادلانهٔ بین جرم و مجازات فرا می‌خوانند و چیزی بیش از آن را گناه و معصیت و بی‌عدالتی می‌نامند.

در تمام دهه‌های گذشته هر گاه کشور دستخوش مشکل یا بحران امنیتی شده، متأسفانه چرخهٔ صدور احکام نامتناسب و شدید و غلیظ هم به چرخش درآمده و موجی از معضلات پیدا و پنهان را برای آیندهٔ جامعه رقم زده است.

بدبختانه در شرایط جنگی این چرخه سرعت بیشتری یافته و بسیاری از مردم را به راستی معذب کرده است.

خبر صدور این نوع احکام، روزانه در برخی از رسانه‌ها منتشر می‌شود و توسط چهره‌های دلسوز و بی‌طرف و منصف مورد نقد و اعتراض قرار می‌گیرد، اما این نقدها و اعتراض‌ها هیچ بازخورد اقناع‌کننده‌ای از سوی دستگاه‌های مسئول در پی ندارد.

قاعدتاً در حوزهٔ کار و تخصص … …