[امیرحسین نادری] جایگاه اسرائیل برای غرب؛ «دارایی» یا «بدهی»؟

پسر نخست‌وزیر اسرائیل اعلام کرد این جزایر «متعلق به آرژانتین است». جزایر فالکلند که انگلیس از قرن نوزدهم آن را تحت کنترل خود دارد، از دیرباز مورد ادعای آرژانتین بوده و حتی در سال ۱۳۶۱ شمسی به جنگی میان دو کشور منجر شد که با شکست بوئنوس‌آیرس پایان یافت.

این اظهارنظر واکنش‌های تندی را در انگلیس به دنبال داشت. راست‌گرایان انگلیسی به شدت معترض شدند و حتی برخی رسانه‌های معمولاً هم‌سو با تل‌آویو، این اقدام را نوعی بی‌احترامی توصیف کردند. اما موضوع به همین جا ختم نشد. چند روز بعد، کابینه نتانیاهو به طور رسمی دستور تعطیلی کنسولگری انگلیس در بیت‌المقدس را صادر کرد. دلیل رسمی این تصمیم، تحریم کالاهای تولیدشده در شهرک‌های غیرقانونی اسرائیل در کرانه باختری از سوی لندن بود. این تنش‌ها نشانه‌ای از یک شکاف ساختاری است که ریشه‌ای عمیق‌تر از یک مناقشه تجاری دارد.

انگلیس برای رژیم صهیونیستی یک کشور عادی محسوب نمی‌شود. در سال ۱۲۹۶ شمسی، آرتور بالفور، وزیر خارجه وقت انگلیس بیانیه‌ای صادر کرد که در تاریخ معاصر خاورمیانه، نقطه عطف تلقی می‌شود؛ بیانیه‌ای که حمایت رسمی از ایجاد «سرزمینی برای یهودیان» در فلسطین را اعلام کرد و در واقع نقش تاریخی لندن در شکل‌گیری رژیم صهیونیستی را تثبیت نمود. این رابطه در دهه‌های بعد نیز ادامه یافت. حتی در سال ۱۴۰۲ شمسی دو طرف با امضای نقشه راه ۱۴۰۹، از «قوی‌ترین دوره روابط تاریخی» میان خود سخن گفتند و تعهد کردند همکاری‌های امنیتی، فناوری، سایبری و تجاری خود را به سطحی بی‌سابقه ارتقا دهند. …