شمس از خوی دوباره طلوع می‌کند

  عبدالرحیم سعیدی راد، مشاور فرهنگی سازمان برنامه و بودجه کشور /   شمس تبریزی از چهره‌های استثنایی تاریخ اندیشه و عرفان ایرانی است؛ مردی که دیدار او با مولانا یکی از مهم‌ترین رخدادهای تاریخ عرفان و ادبیات فارسی را رقم زد. بدون شمس، شناخت جهان فکری مولانا دشوار و حتی ناقص است. با این حال، در روایت عمومی از مولانا، شمس اغلب در حاشیه قرار گرفته و آن‌گونه که شایسته جایگاه تاریخی و فکری اوست، شناخته نشده است.

خوی از این منظر اهمیت ویژه‌ای دارد. این شهر تنها میزبان یک بنای تاریخی نیست؛ نام آن با یکی از مهم‌ترین نقاط مرتبط با زندگی و مرگ شمس پیوند خورده است. سال‌ها تلاش برای سامان دادن به آرامگاه و ایجاد مجموعه‌ای درخور نام شمس، اکنون به نقطه‌ای رسیده که می‌تواند این ظرفیت تاریخی را به یک فرصت فرهنگی پایدار تبدیل کند.

اتفاق مهم دیگر، پیوند این رویداد با روزهای هفتم و هشتم مهرماه است؛ روزهایی که در خوی به بزرگداشت شمس تبریزی و مولانا اختصاص یافته‌اند. این دو روز، طی سال‌های گذشته به فرصتی برای برگزاری نشست‌ها و برنامه‌های فرهنگی و علمی درباره این دو چهره بزرگ تبدیل شده‌اند و نشان داده‌اند که خوی می‌تواند فراتر از یک موقعیت جغرافیایی، به یکی از کانون‌های مطالعات شمس و مولانا تبدیل شود.

اما اکنون یک پرسش جدی‌تر پیش روی خوی قرار دارد:  پس از آنکه بارگاه شمس سامان یافت، چه باید کرد؟

به نظر می‌رسد برای پاسخ به این پرسش، باید از برگزاری برنامه‌های پراکنده عبور کرد و یک نقشه راه مشخص برای «خوی، شهر شمس» طراحی کرد. بر این اساس چند اولویت پیشنهاد می شود:

اولین اولویت، ایجاد مرکز مطالعات شمس و مولانا در خوی است. این مرکز می‌تواند با مشارکت دانشگاه‌ها، پژوهشگران و شمس‌پژوهان ایرانی و خارجی، مسئولیت گردآوری اسناد، کتاب‌ها و پژوهش‌های مرتبط، حمایت از تحقیقات جدید و برگزاری نشست‌های تخصصی را برعهده بگیرد. بدون یک پشتوانه علمی، آرامگاه در نهایت به یک مقصد گردشگری محدود خواهد شد.

اولویت دوم، تبدیل هفتم و هشتم مهر به یک رویداد علمی و فرهنگی معتبر و سالانه … …