شهید شوشتری در ۲۶ مهرماه ۱۳۸۸ در حالی که در راستای عمل به سیره نظری خویش، یعنی حفظ وحدت و همگرائی و نزدیکی اقوام و مذاهب، در حال برگزاری همایش اتحاد سران طوایف در سیستان و بلوچستان بود، در عملیاتی انتحاری که از سوی وهابیون تکفیری طراحی شده بود، به همراه ۱۴ نفر دیگر از سرداران و افراد حاضر در این همایش به شهادت رسید.
روایت سردار حسن رستگار پناه
سردار حسن رستگار پناه که بعد از سردار شوشتری جایگزین وی در سمت فرماندهی قرارگاه حمزه سید الشهدا (ع) میشود؛ در کتاب تاریخ شفاهی خاطرات خود با عنوان «کردستان در بحران امنیت و محرومیت» بیان میدارد؛ در دوره فرماندهی شوشتری (نیمه اول دهه ۸۰شمسی)، وضعیت سیاسی، اجتماعی و روانی جامعه در مناطق کردنشین شبیه دوره کاظمی بود و ضد انقلاب به ندرت در جغرافیای طبیعی و انسانی این مناطق حضور فیزیکی داشت.
یادم نیست در آن مقطع، ضد انقلاب، عملیاتی اجرا کرده یا اقدامات تخریبی انجام داده باشد. در آن زمان، موضوع جدیدی پیش آمده و آن حضور پر رنگ و فعالیت گروه پ.ک.ک. در آن مناطق، بویژه در استان آذربایجان غربی بود.
اولین موضوع در دوره فرماندهی شوشتری، حضور فیزیکی و نظامی عناصر گروه پ.ک.ک. بود که در بعضی مناطق به راحتی تردد میکردند و ما هم با اختلاف سلیقه و روشی که داشتیم، با آنها برخورد جدی نمیکردیم.
دومین موضوع، فضا و بستری بود که در طول بیست سال در آن مناطق شکل گرفته بود. سطح فرهنگی مردم در مناطق کردنشین، در آن سالها به شدت افزایش پیدا کرده بود.
ارتباطات فرامنطقهای چه با عقبه کشور در داخل و چه خارج از کشور زیاد شده و دستگاههای تبلیغاتی و روانی کردی بسیار بیشتر شده بود. پ.ک.ک. امکانات ماهوارهای در اختیار داشت و امکان استفاده از ماهواره در بین قومیت کرد در داخل ایران توسعه پیدا کرده بود. …

بازار












































































































