احتمالاً جیدی ونس تلاش خواهد کرد در انتخابات ریاستجمهوری آینده در قالب نسخهای متفاوت از ترامپیسم ظاهر شود؛ لابد میخواهد بگوید ترامپیسم میتوانست بدون جن...
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
عصرایران؛ لیلا احمدی- انتخابات میاندورهی 2026، آزمون سنجش نفوذ دونالد ترامپ در سیاستِ ایالاتمتحده بود. افزایش هزینههای معیشتی، پیامدهای جنگ ایران، سیاستهای مهاجرتی و فاصلهگرفتنِ ترامپ از وعدههای انتخاباتی، به نارضایتی گسترده و شکستِ سنگین حزب جمهوریخواه انجامید. دموکراتها توانستند این نارضایتی را به پیروزی در چندین ایالت تبدیل کنند. موفقیتشان تا چهحد برآمده از تغییر نگرش رأیدهندگان و تا چهاندازه نتیجۀ مشارکتِ گروههای ناراضی است؟ ازرا کلاین و آرون رتیکا (از تحلیلگران ارشد نیویورکتایمز) در این گفتوگوی مفصل به بررسی عملکرد نامزدها و راهبرد انتخاباتی دموکراتها پرداختهاند. در خلال گفتوگو این پرسش نیز مطرح میشود که آیا ترامپیسم بدون ترامپ اصلاً میتواند پابرجا بماند؟ رأیدهندگانِ جوان و لاتینتبار بازگشتند
رتیکا: در این انتخابات، ذهنیتمان از آرایش نژادیِ رأیدهندگان فرو ریخت. من از ابتدا نسبت به وضعیتِ بهوجودآمده تردید داشتم. جوانان سیاهپوست و گروههای مختلف لاتینتبار در مقطعی به سوی ترامپ و جمهوریخواهان رفتند و حالا میبینیم که بسیاری از آنها با استقبال چشمگیر به سمت دموکراتها برمیگردند.
کلاین: ارقام مشارکت این گروه واقعاً شگفتآور است. طبق نتایج اولیۀ انتخابات میاندورهای مجلس نمایندگان که صبح چهارشنبه چهارم نوامبر در نیویورکتایمز منتشر شد، رأی 17درصد از لاتینتبارهایی که در انتخابات 2024، ترامپی بودند، در انتخابات 2026 به سمت نامزدهای دموکرات چرخید. رأیدهندگان جوان هم درمجموع گرایش بیشتری به دموکراتها نشان دادند.
البته باید در تفسیر این ارقام احتیاط کنیم. هنوز نمیدانیم چهمیزان از این تغییر ناشی از تغییر نظر رأیدهندگان و چهمیزان حاصلِ تفاوت در مشارکت انتخاباتی بوده است. ممکن است کسانی که سال 2024 به ترامپ رأی دادند، اینبار آنقدر از او حمایت نکرده باشند که پای صندوق بیایند. دادههای انتخاباتی بهتنهایی نمیتوانند واقعیتها را بازتاب دهند. …