اگر این روزها به اظهارنظرهای برخی افراد توجه کنید، ممکن است تصور کنید که واشنگتن باید از هماکنون خود را برای برگزاری رژههای پیروزی آماده کند. اسکات جنینگز، تحلیلگر شبکه سیانان، میگوید: «ما پیروز شدیم. ایران شکست خورد. تمام.» هیو هیوئیت نیز با این دیدگاه موافق است و هیئت تحریریه بخش سرمقاله روزنامه والاستریت ژورنال هم معتقد است که روند تحولات به سود آمریکا در حال تغییر است؛ دیدگاههایی که هر یک تا حدی قابل دفاعاند.
ارتش آمریکا توانسته است عبور نفت متحدان واشنگتن در منطقه خلیج فارس از تنگه هرمز را امکانپذیر کند و همزمان صادرات نفت ایران را محدود سازد. این اقدام، نمایشی چشمگیر از ابتکار عمل نظامی است، اما به معنای موفقیت در جنگ نیست.
برای درک این موضوع، باید به چگونگی آغاز جنگ و روند تحولات آن بازگشت.
در ژوئن ۲۰۲۵، ایالات متحده و اسرائیل تأسیسات هستهای ایران را بهشدت بمباران کردند و دونالد ترامپ اعلام کرد که برنامه هستهای این کشور «نابود شده است».
هشت ماه بعد، در فوریه، دو طرف بار دیگر وارد جنگ شدند؛ این بار با اهدافی بسیار گستردهتر. آنها رهبری ایران را هدف قرار دادند و رهبر جمهوری اسلامی و شمار زیادی از مقامهای ارشد کشور را کشتند. ترامپ نیز از ایرانیان خواست حکومت خود را سرنگون کنند. هدف روشن بود: تغییر نظام سیاسی ایران.
بااینحال، جمهوری اسلامی از این حملات جان سالم به در برد، صفوف خود را حول فرماندهان نظامی تندرو منسجم کرد، رهبر جدیدی برگزید و از ابزاری استفاده کرد که مدتها تهدید به بهکارگیری آن کرده بود: بستن تنگه هرمز؛ گذرگاهی که حدود یکپنجم نفت جهان از آن عبور میکند. …


دانلود از کافه بازار










![[امیرحسین نادری] باتلاق یمن و ساعت شنی اقتصاد عربستان](/news/u/2026-10-10/ettelaat-8d06q.jpg)
























































































