بازار
می‌گوید «پیشنهاد کار کم نمی‌آید» اما قبول نمی‌کند؛ چون به قول خودش برای پول بازی نمی‌کند و هنر را با شرف گره خورده می‌داند.
در گفت‌وگویی تلفنی، با خنده از تلویزیونی گفت که به گفته او فقط گریه پخش می‌کند، از دیزی‌فروشی سر کوچه که «خوراک روحی»اش شده و از خاطره همکاری با کارگردانان بزرگ از جمله علی حاتمی.
محمود بصیری در گفت‌وگویی با ایسنا، با همان صمیمیت و طنازی همیشگی از فضای رسانه‌ای امروز ایران و فاصله‌اش با تلویزیون گفت؛ فاصله‌ای که به گفته خودش نه از سر بی‌میلی که از سر نبود نویسنده، کارگردان و مدیر کاربلد است.
بصیری درباره این روزهایش گفت که کار خاصی نمی‌کند و بیشتر می‌گردد. او تأکید کرد پیشنهاد کار کم نمی‌آید، اما از جاهایی که به آنها اعتماد ندارد قبول نمی‌کند و توضیح می‌دهد: «من هیچ‌وقت برای پول بازی نکرده‌ام. شرف و معرفت چیزهایی نیستند که خریدنی یا تقسیم‌کردنی باشند؛ هرکسی باید در ذات خودش داشته باشد. کسی که مردمش و مملکتش را دوست داشته باشد، برایشان جان هم فدا می‌کند و من برای هنر این مملکت جانم را می‌دهم.»
۸ سال است کار نمی‌کنم/مگر کسی هم تلویزیون می‌بیند؟!
این بازیگر قدیمی درباره فاصله‌اش با تلویزیون توضیح داد که هشت سال است از صداوسیما خواسته به خانه‌اش زنگ نزنند. او با انتقاد از مدیران تلویزیون گفت که جز گریه چیزی به مردم نمی‌دهند، در حالی که باید خوراک و غذای روحی مخاطبان باشند. بصیری تصریح کرد: «کار تلویزیون فقط گریه و زاری شده و این دردی از مردم دوا نمی‌کند.»
او یادآور شد که آقا و خانمی بیرون از او پرسیده‌اند چرا بازی نمی‌کند و او پاسخ داده است: «مگر کسی تلویزیون می‌بیند؟ تلویزیون دیگر عمق ندارد. زمانی مدرسه موش‌ها بود؛ بچه‌ها می‌دیدند، پدر و پدربزرگ‌ها هم می‌دیدند. الان تلویزیون بیننده ندارد.»
هر آدم نابلد و بی‌هنری وارد تلویزیون شده …
