بازار
سرها خم شده روی نمایشگرهای عمودی؛ انگشت شست بالا می‌رود و قسمت‌های ۶۰ ثانیه‌ای از ملودرام‌ها و فانتزی‌های عجیب‌وغریبی پلی می‌شوند که کاراکترهایشان نه خون دارند و نه گوشت، اما طوری طراحی شده‌اند که با ترشح مداوم دوپامین، مسافر خسته از سرکار برگشته را هیپنوتیزم کنند. جهان وارد عصر «سریالهای هوش مصنوعی» شده، در حالی که تلویزیون رسمی ما هنوز با افتخار برای پربیننده شدن سریالی جشن می‌گیرد که اولین بار در دهه هشتاد با کیفیت SD و تلویزیون‌های لامپی به خانه مردم رفت.
وقتی هاشم‌آقا منجی آنتن می‌شود
تازه‌ترین آمار منتشرشده از سوی مرکز تحلیل اجتماعی «متا» برای مردادماه ۱۴۰۵، تصویری تلخ اما تکراری از بحران مخاطب در جام‌جم ارائه می‌دهد. طبق این پژوهش، صدرنشین بلامنازع پرمخاطب‌ترین مجموعه‌های نمایشی تلویزیون، کمدی ۲۱ سال پیش رضا عطاران است؛ «متهم گریخت» با ۳۷ درصد مخاطب، تمام تولیدات میلیاردی و جدید صداوسیما را پشت سر گذاشته است.
در این فهرست، رتبه دوم به فصل سوم «آقای قاضی» با ۲۵ درصد می‌رسد و سپس نام‌هایی ردیف می‌شوند که تماشاگر هر دیالوگ‌شان را از حفظ است: «مختارنامه» با ۲۲ درصد و «خداحافظ بچه» با ۲۱ درصد. ماجرا زمانی دردناک‌تر می‌شود که بدانیم در تمام این کنداکتور، تنها دو اثر متعلق به عصر حاضر است و باقی کنداکتور در گروی تولیدات گذشته است.
…
