روایت رامین ناصرنصیر از یک دلخوری برای اولین بار

به گزارش تابناک، انتشار رمان «برزخ» نوشته توماس الوی مارتینث با ترجمه‌ رامین ناصرنصیر توسط نشر چشمه، بهانه‌ای برای گفت‌وگو با این بازیگر و مترجم شد که پیش‌تر رمان دیگری از توماس الوی مارتینث؛ «سانتا اویتا»، با ترجمه او به بازار کتاب آمده بود. ناصرنصیر که ترجمه‌های دیگری مانند نُوولا (رمان کوتاه) «دلبستگی‌ها» نوشته رودریگو اَسبون، نمایشنامه «مهراز و شاه آشور» نوشته فرناندو آرابال و خودزندگی‌نامه‌نوشت یا شرح خاطرات «مهمان انقلاب» نوشته کاترین کوب از او در بازار کتاب موجود است سال‌ها پیش «اشک‌های آبی، اشک‌های زرد» (مجموعه اشعار ادیب پرآوزه سوری محمد الماغوط) را با ترجمه مشترک غسان حمدان منتشر کرد.  

ترجمه‌ای که در موردش چنین می‌گوید: «من درباره این کتاب تاکنون چندان صحبت نکرده‌ام، چون ماجرای آن برای من با نوعی دلخوری و زخم عاطفی همراه است. با این حال، شاید بد نباشد که اکنون درباره آن توضیح بدهم و برخی ابهام‌ها را روشن کنم. درواقع، ترجمه این کتاب را آقای غسان حمدان انجام داده‌اند و من مترجم آن نبوده‌ام. ایشان خود شاعر و اهل عراق هستند و در آن زمان در سوریه زندگی می‌کردند. آشنایی ما از طریق اینترنت شکل گرفته بود و به‌تدریج، در جریان گفت‌وگوها و مبادلات فرهنگی و ادبی، با یکدیگر دوست شدیم. ایشان زبان فارسی را نیز می‌دانستند و به ادبیات ایران علاقه‌مند بودند. از جمله، آثاری از ادبیات فارسی را به عربی ترجمه کرده بودند؛ از جمله مجموعه‌هایی از اشعار احمد شاملو و فروغ فرخزاد. همچنین مطالب متعددی درباره سینمای ایران در مطبوعات سوریه نوشته بودند. تا جایی که اطلاع دارم، آثار و ترجمه‌های دیگری از ایشان نیز در ایران به زبان فارسی منتشر شده است. در مقطعی، آقای حمدان این کتاب را برای من فرستادند و قرار بر این بود که اثر در ایران منتشر شود. اما با گذشت زمان، اتفاقات سیاسی و اجتماعی متعددی رخ داد. جنگ داخلی سوریه آغاز شد، وضعیت عراق همچنان بی‌ثبات بود و ظهور داعش نیز شرایط منطقه را پیچیده‌تر کرد. در نتیجه، آقای حمدان دیگر امکان ادامه زندگی در سوریه را نداشتند و تمایل داشتند به ایران بیایند.»  …