۱) جنگ تحمیلی وارد دویست و چهل و یکمین روز خود شده است. این، همان جنگی است که ترامپ میپنداشت کوتاهمدت و به اندازه یک گشتوگذار دو سه روزه است. اما اکنون کدام طرف دست برتر را دارد؛ جنگافروزان جنایتکار یا مدافعان و انتقامخواهان؟ قدرت نظامی ایران از بین رفته یا شکوفا شده و جهان را به حیرت انداخته است؟ ملت و نظام جمهوری اسلامی ایران از پا درآمدهاند یا در آمریکا بهعنوان «چهارمین ابرقدرت دنیا» معرفی میشوند؟ اراده برنامه هستهای صلحآمیز از بین رفته یا تولید بمب اتمی تبدیل به مطالبه ملی شده است؟ بُرد موشکها که تا همین اواخر در مرز دو هزار کیلومتر متوقف بود، افزایش قابلتوجه یافته است یا نه؟
۲) چرا تنگه هرمز که بیدریغ به روی دشمنان ملتهای منطقه باز بود، با وجود همه تقلاهای نافرجام آمریکا مسدود مانده و گشوده نشده است؟ چرا کود شیمیایی کافی به آمریکا نمیرسد که کمبود و گرانی آن، کشاورزان را علیه ترامپ شورانده است؟ وضعیت گازوئیل و بنزین در آمریکا چگونه است که رانندگان، هر بار با چند لیتر بنزین و گازوئیل زدن، ترامپ را لعنتی و حرامزاده خطاب میکنند؟ قیمت نفت چطور؛ قیمت ۷۰ دلاری چرا به ۱۱۶ دلار در معاملات آتی و بالای ۱۵۰ دلار در معاملات نقد صعود کرده است که تمام رجزخوانیهای ترامپ را حلاجی میکند و مُهمل بودنشان را به رخ میکشد؟
از پایگاههای نظامی نیمهویران، بیش از ۲۰۰ هواگرد سرنگون و ناوهای فراری پنتاگون چه خبر که یکجا ابرقدرتی ۸۰ ساله آمریکا را به چالش کشیده و فرصت قدرتنمایی را به اسباب تهدید شدن تبدیل کردهاند؟ کدام ماشینحساب میتواند حجم این خسارات راهبردی را محاسبه کند؟ عجیبتر اینکه در غرب میگویند ایران با وجود همه شگفتانههایی که رو کرده، هنوز غافلگیریهای بزرگتر و رونمایینشده بسیار در آستین دارد. …

بازار































































































































