نقد فیلم «گربه»؛ وقتی ترس از یک حیوان به وحشتِ رهاشدگی می‌رسد | شبکه نمایش

به گزارش جام جم آنلاین، در یک مجتمع مسکونی، آسانسور قرار است کوتاه‌ترین مسیر میان طبقات باشد؛ فضایی مشترک که ساکنان هر روز بدون توجه به یکدیگر از آن عبور می‌کنند. اما وقتی مرگی مشکوک در چنین محیطی اتفاق می‌افتد، همین فضای آشنا می‌تواند به منشأ ترسی تبدیل شود که راه گریزی از آن نیست. فیلم «گربه» از چنین موقعیتی آغاز می‌کند؛ زنی جوان که با نگهداری از گربه‌ای بی‌صاحب، ناخواسته وارد زنجیره‌ای از اتفاقات مرموز می‌شود. آنچه این فیلم را برای بررسی جذاب می‌کند، فقط حضور یک روح یا مرگ‌های پی‌درپی نیست؛ بلکه پیوندی است که میان وحشت، ترس از فضا‌های بسته و مسئله رهاشدن حیوانات برقرار می‌کند.

 

گربه‌ای که قرار نیست مقصر ماجرا باشد

«گربه» محصول سال ۲۰۱۱ سینمای کره جنوبی و دومین فیلم بلند بیون سونگ ووک است. او که پیش‌تر فیلم «تسلی» (Solace) را در سال ۲۰۰۶ ساخته بود، در این اثر سراغ ترکیبی از وحشت فراطبیعی و معمای جنایی رفته است. فیلمنامه را جانگ یون‌می نوشته و پارک مین‌یونگ، کیم دونگ‌ووک، کیم یه‌رون و شین دااون بازیگران اصلی آن هستند.

داستان درباره سو-یون، آرایشگر حیوانات خانگی است که از دوران کودکی با ترس از فضا‌های بسته زندگی می‌کند. پس از مرگ مشکوک صاحب گربه‌ای به نام بیدانی در آسانسور، او مسئولیت نگهداری از این حیوان را می‌پذیرد. اما ورود گربه به خانه‌اش با کابوس‌ها و دیدن دختربچه‌ای مرموز همراه می‌شود. وقتی مرگ‌های دیگری در میان صاحبان جدید گربه‌ها اتفاق می‌افتد، سو-یون تلاش می‌کند ارتباط میان این حوادث را کشف کند.

انتخاب گربه به‌عنوان محور چنین داستانی، از همان ابتدا یک دوگانگی جالب ایجاد می‌کند. این حیوان در زندگی روزمره با لطافت، استقلال و آرامش شناخته می‌شود، اما رفتار غیرقابل پیش‌بینی و نگاه نافذش می‌تواند در موقعیت‌های خاص احساسی از ابهام ایجاد کند. بیون سونگ ووک نیز در گفت‌و‌گو‌های زمان تولید فیلم به همین دوگانگی اشاره کرده بود: گربه موجودی دوست‌داشتنی است، اما در عین حال ویژگی‌هایی دارد که می‌تواند برای یک روایت ترسناک مناسب باشد. …