رودخانه‌ها بسترشان را فراموش نمی‌کنند

حوالی ساعت یک بعدازظهر، صدای غرش و طغیان ناگهانی رودخانه از دره‌های دربند و گلابدره برخاست. جریانی سهمگین از آب، گل‌ولای، سنگ و تنه درختان به راه افتاد و در مسیری که از دامنه‌های البرز تا قلب تجریش امتداد داشت، خانه‌ها، مغازه‌ها، خودروها و زندگی صدها نفر را با خود برد. میدان تجریش، بازار و خیابان‌های اطراف در چند دقیقه به صحنه‌ای از ویرانی تبدیل شدند. بخشی از سیلاب وارد خیابان‌های اطراف شد تا خیابان شریعتی و حوالی میرداماد ادامه یافت. سیل تجریش پس از نزدیک به چهار دهه، همچنان یکی از تلخ‌ترین خاطرات جمعی تهرانی‌هاست. ابعاد انسانی حادثه هولناک بود. شمار جانباختگان حدود ۳۰۰ نفر و در برخی روایت‌ها بیش از این رقم اعلام شده است. برخی از قربانیان نیز هرگز پیدا نشدند. بسیاری از مردم در بازار تجریش، خیابان دربند و مسیرهای اطراف گرفتار شدند. سیلاب وارد بازار و تکیه بزرگ تجریش شد و به مسجد همت و محوطه امامزاده صالح(ع) رسید. زیرگذر در حال ساخت میدان تجریش نیز از نقاطی بود که آب به داخل آن نفوذ کرد و شماری از افراد در آن گرفتار شدند.

پایتختی که رودخانه‌ها را فراموش می‌کند …