بازار
نگاهی به ساختار باشگاه‌های معتبر اروپایی نشان می‌دهد که پیشکسوتان تنها چهره‌هایی برای حضور در مراسم تجلیل و یادآوری افتخارات گذشته نیستند. آنها در جایگاه مشاور، مدیراجرایی، عضو هیأت‌مدیره، سفیر باشگاه و مسئول ارتباط با هواداران فعالیت می‌کنند و در انتقال فرهنگ باشگاهی، حفظ هویت مجموعه، تربیت نسل جدید و اتخاذ تصمیم‌های راهبردی نقش دارند.
در ورزش ایران اما شرایط کاملاً متفاوت است. بسیاری از پیشکسوتان پس از پایان دوران فعالیت حرفه‌ای، به حاشیه رانده می‌شوند و ارتباط شان با باشگاه‌هایی که سال‌ها برای اعتلای نام آنها تلاش کرده‌اند، به دعوت‌های مناسبتی و حضورهای تشریفاتی خلاصه می‌شود. البته برخی باشگاه‌ها از ظرفیت تعدادی از چهره‌های قدیمی استفاده کرده‌اند، اما این اقدامات پراکنده پاسخگوی نیاز ورزش کشور نیست. بخش قابل توجهی از مو سپیدکرده‌های ورزش همچنان از چرخه تصمیم‌سازی و مدیریت کنار گذاشته شده‌اند؛ گویی تجربه چندین دهه فعالیت، پس از پایان دوران قهرمانی دیگر ارزشی ندارد.
برای تغییر این وضعیت، مدیران باشگاه‌ها و فدراسیون‌ها باید از رویکردهای نمادین عبور کنند و ساختارهای اجرایی مشخصی به وجود آورند. تشکیل شورای راهبردی پیشکسوتان با حضور چهره‌های متخصص و صاحب‌تجربه می‌تواند نقطه آغاز این تحول باشد؛ شورایی که در برنامه‌ریزی بلندمدت، توسعه ورزش پایه و سیاست‌گذاری فنی … …
