هرچند در روزهای اخیر نشانههایی از تلاش برای ادامه مذاکرات دیده شده، اما گمانهزنی رسانهها درباره گفتوگوهای دوحه و گزارشهایی مبنی بر خروج هیات ایرانی از قطر در روز یکشنبه، بدون دستیابی به نتیجه مثبت، بار دیگر تردیدها درباره سرنوشت دیپلماسی را افزایش داده است.
در چنین فضایی، نه میتوان از شکست قطعی مذاکرات سخن گفت و نه نشانهای روشن از نزدیک بودن توافق وجود دارد. در این میان، تقویم سیاسی آمریکا نیز به متغیری اثرگذار در محاسبات دو طرف تبدیل شده است. انتخابات میاندورهای آمریکا چه تأثیری بر رویکرد واشنگتن در قبال تهران خواهد گذاشت؟ آیا دولت آمریکا برای مدیریت فضای داخلی و نمایش قدرت، ممکن است به سمت افزایش فشار بر ایران حرکت کند یا همچنان ترجیح میدهد پرونده اختلافات از مسیر مذاکره دنبال شود؟
از سوی دیگر، تهران تا چه اندازه امکان ادامه مسیر دیپلماتیک را در شرایطی که تهدیدهای نظامی همچنان مطرح است، فراهم میبیند؟ پرسش مهم این است که در این وضعیت مبهم، خطر بازگشت به جنگ تا چه اندازه جدی است و چه نشانههایی میتواند از تغییر مسیر تحولات حکایت کند؟
دیپلماسی ما یک دیپلماسی واقعی است، نه مانند دیپلماسی آمریکا
در همین رابطه حمیدرضا گودرزی، نماینده الیگودرز در مجلس شورای اسلامی با اشاره به عملکرد دستگاه دیپلماسی کشور به خبرآنلاین گفت: «موضوع دیپلماسی و دانش دیپلماسی، حوزهای است که خوشبختانه نیروهای وزارت امور خارجه ما در مذاکرات مختلف در آن خوش درخشیدهاند. واقعاً باید از عملکرد آنها قدردانی کرد. اقداماتی که وزیر امور خارجه و معاونان ایشان انجام میدهند، قطعاً با هماهنگی مسئولان و دستگاههای بالادستی وزارت امور خارجه صورت میگیرد.»
وی افزود: «دیپلماسی ما یک دیپلماسی واقعی است، نه مانند دیپلماسی آمریکا که بیشتر بر ادبیات نامهنگاری استوار است؛ بهگونهای که امروز حرفی میزنند، اما فردا در عمل رفتار دیگری از خود نشان میدهند. متأسفانه آمریکاییها این سبک نامهنگاری را در پیش گرفتهاند؛ روشی که برای ما دیگر نخنما و کاملاً شناختهشده است.» …

بازار

































































































































































