معماری جنگ بی‌پایان؛ ترومای قدرت و پیامد‌های بن‌بست امنیتی در کارنامه نتانیاهو

بنیامین میل‌شیکوفسکی، متولد ۲۱ اکتبر ۱۹۴۹ در تل‌آویو، در خانه‌ای بزرگ شد که تاریخ برایش نه رشته‌ای علمی، که پرونده‌ای از ستم‌های بی‌پایان بود. پدرش، بنزیون نتانیاهو، تاریخ‌نگار مکتبیِ تفتیش عقاید اسپانیا و یکی از نزدیک‌ترین یاران زئیف ژابوتینسکی، بنیان‌گذار اردوگاه تجدیدنظرطلب، بود. بنزیون بر این باور پایدار ایستاده بود که هولوکاست، استثنا نبود؛ قاعده تاریخ یهود بود و دوران مسیت‌زدگی اسپانیا در سال ۱۴۹۲، تنها یکی از حلقه‌های زنجیره‌ای جاودانه از اخراج و کشتار. در آن خانه، جمله معروف ژابوتینسکی که یوهان باخ مائیستروی میراث فکری نتانیاهو می‌داند — «قلعه محاصره‌شده» — از دیوار‌ها فرو می‌چکید: ملت یهود در قلعه‌ای زندگی می‌کند و دنیای بیرون، در انتظار لحظه‌ای برای یورش است. برادر کوچک‌تر او، یوناتان، فرمانده عملیات کماندویی آزادسازی گروگان‌های هواپیمای ربوده‌شده ایرفرانس در فرودگاه انتبه اوگاندا، در ۴ ژوئیه ۱۹۷۶ تنها سرباز کشته‌شده آن مأموریت بود. مرگ یونی، بنیامین چهل‌وسه‌ساله را برای همیشه دگرگون کرد؛ او تا آخرین سال‌های عمرش، مراسم سالگرد برادر را با ادای احترام نظامی برگزار کرد و نام «یونی» را به بُعد اسطوره‌ای زندگی سیاسی خود بدل ساخت. تاریخ‌پژوهان بعد‌ها در کتاب‌هایی، چون «بیبی» نوشته آنشل پففر و تحلیل‌های بن کاسپیت، همین ارثیه خانوادگی را کد ژنتیک سیاست خارجی نتانیاهو توصیف کردند: بی‌اعتمادی مطلق، ترس از محاصره و قنوت دائمی بر مدهوی «تنها خودمان». سفیر جنگ‌زده؛ نخستین تجربه دیپلماسی به مثابه دفاعیات …