چنین روسایی هنگام اندیشیدن به میراث سیاسی خود، اغلب به سیاست خارجی روی میآورند؛ حوزهای که اختیارات ریاستجمهوری به آنها اجازه میدهد فارغ از محدودیتهای دستوپاگیر سیاست داخلی عمل کنند. تلاش برای دستیابی به یک هدف بلندپروازانه در عرصه بینالمللی، در واپسین سالهای ریاستجمهوری پدیدهای غیرمعمول نیست. برای مثال، بیل کلینتون، رئیسجمهور پیشین آمریکا، در پایان دوره ریاستجمهوری خود تلاش زیادی کرد تا طرحی برای دستیابی به توافق نهایی در مناقشه اسرائیل و فلسطین را پیش ببرد.
با این حال، دوره پایانی ریاستجمهوری ترامپ با تجربه روسایجمهور پیشین تفاوت خواهد داشت. او پیشتر نیز دورهای را پشت سر گذاشته که در آن، از نوامبر ۲۰۲۰ تا ژانویه ۲۰۲۱، بهطور گسترده بهعنوان رئیسجمهوری در حال خروج از قدرت شناخته میشد. ترامپ در آن مقطع، با وجود شواهد روشن درباره پیروزی جو بایدن، نتیجه انتخابات را زیر سوال برد. او نخستین رئیسجمهور آمریکا در ۱۰۰ سال گذشته است که دو دوره غیرمتوالی در کاخ سفید حضور داشته و به همین دلیل، تنها رهبر آمریکایی در حافظه زنده تاریخی است که برای دومین بار با چنین دورهای مواجه میشود؛ دورهای که این بار بیش از دو سال به طول خواهد انجامید. راهبرد محدود اما هولناک ترامپ …

بازار

































































































































































