انتخاب اردن به عنوان هدف اصلی حملات موشکی و پهپادی ایران به تأسیسات آمریکایی، پرسشهایی را درباره ابعاد این راهبرد مطرح کرده است.در این مجال به دنبال پاسخ این پرسش هستیم که شاید حملات ایران به اردن، فراتر از ملاحظات نظامی صرف، با هدف بهرهبرداری از شکافهای ساختاری، جمعیتی و سیاسی در این کشور طراحی شدهاند. اردن به دلیل ترکیب جمعیتی دارای اکثریت فلسطینی، ریشههای تحمیلی استعماری، وابستگی شدید به کمکهای آمریکا و تضاد میان سیاستهای دولتی و افکار عمومی، به عنوان آسیبپذیرترین حلقه در زنجیره امنیتی آمریکا در منطقه شناخته میشود. ایران با هدف قرار دادن این حلقه ضعیف، ضمن آشکارسازی هزینههای همکاری با واشنگتن برای دولت اردن، به دنبال تضعیف مشروعیت داخلی این همکاری و اعمال فشار غیرمستقیم بر امان برای محدود کردن تعاملات نظامی با آمریکا است.
مقدمه
حمله موشکی ایران به پایگاههای هوایی «ازرق» و «شاه حسن» در اردن در بامداد نهم سپتامبر ۲۰۲۶، که در واکنش به حمله آمریکا به نفتکشهای ایرانی انجام شد، ابعاد تازهای از تقابل تهران و واشنگتن را آشکار ساخت . آنچه این حمله را از عملیاتهای پیشین متمایز میسازد، نه صرفاً حجم گسترده موشکها و پهپادها، بلکه بازتاب اجتماعی آن در میان شهروندان اردنی است. فیلمهای منتشرشده از خوشحالی بخشی از مردم اردن در پی اصابت موشکهای ایران به اهداف آمریکایی، نشاندهنده پیچیدگی معادلاتی است که فراتر از محاسبات نظامی قرار دارند.
تحلیل راهبردی: چرا اردن؟ …
