حشمتالله فلاحتپیشه، اظهار کرد: تحرکات دیپلماتیک قطر نه لزوما نشانهای از نزدیکشدن به توافق، بلکه بازتابی از نگرانی عمیق بازیگران منطقهای نسبت به طرحهای خطرناک ایران و آمریکا برای ورود به یک رویارویی نظامی است. در صورت وقوع چنین جنگی، دامنه پیامدهای آن به مرزهای دو طرف محدود نخواهد ماند و کشورهای منطقه نیز متحمل خسارتهای سنگینی خواهند شد.
متن کامل گفتوگو با فلاحتپیشه را در ادامه میخوانید.
میخواهم گفتوگو را با اشاره به دو توئیت روزهای جمعه و شنبه شما آغاز کنم؛ موضعی که به نظر میرسد با دیدگاه خوشبینانهای که در آخرین مصاحبهتان مطرح کرده بودید، تفاوتی بنیادین دارد. در آن مصاحبه، نسبت به آینده مناسبات ایران و آمریکا ابراز خوشبینی میکردید و حتی پیشنهاد تشکیل صندوق سرمایهگذاری مشترک میان دو کشور را مطرح کردید. اما اکنون معتقدید حجم و سطح تحرکات دیپلماتیک و میانجیگرانه قطر نه نشانه احیای دیپلماسی، بلکه میتواند حاکی از نزدیکشدن به جنگ باشد، ضمن آنکه بر ضرورت ورود بازیگری مانند چین برای جلوگیری از تشدید بحران تأکید میکنید. چه تحولاتی در معادلات سیاسی و امنیتی منطقه رخ داده که شما را از آن خوشبینی به چنین ارزیابی نگرانکنندهای رسانده است؟
دلیل خوشبینی من در مصاحبه قبلی این بود که در آن مقطع، یکی از تفاهمنامههای نسبتا کمنظیر در تاریخ مناسبات میان قدرتهای بزرگ و کشورهای متوسط به امضا رسیده بود. در تفاهم اسلامآباد، حتی بر تشکیل یک صندوق سرمایهگذاری مشترک نیز تأکید شده بود. من با توجه به تجربههای گذشته، بهویژه اشتباهاتی که در دوران برجام مرتکب شدیم، پیشنهاد کردم این تفاهم سیاسی و امنیتی با نوعی همکاری اقتصادی تقویت شود. یکی از مشکلات اساسی تجربه برجام این بود که چنین پیوندی میان توافق سیاسی و همکاری اقتصادی ایجاد نشد. ایران در آن مقطع تلاش کرد از طریق برجام، مناسبات خود را با آمریکا تغییر دهد، اما همزمان قراردادهایی به ارزش ۸۰ میلیارد یورو با کشورهای اروپایی، ۴۰ میلیارد دلار با چین و ۱۲ میلیارد دلار با روسیه منعقد کرد که عملا هیچیک به مرحله تحقق نرسیدند؛ زیرا طرف اصلی و تعیینکننده در این مناسبات، ایالات متحده آمریکا بود. …


دانلود از کافه بازار
































































































































































