اهمیت اقتصادی این فناوری در آن است که هیدروژن میتواند در صنایعی استفاده شود که برقیسازی مستقیم آنها دشوار است؛ از جمله تولید آمونیاک و برخی مواد شیمیایی، پالایش نفت، تولید آهن اسفنجی و شماری از فرایندهای صنعتی. همچنین میتوان هیدروژن را به محصولاتی مانند آمونیاک و متانول تبدیل کرد تا ذخیرهسازی و حملونقل آن در بعضی مسیرها آسانتر شود.
برای ایران، موضوع فقط تولید یک سوخت پاک نیست. اگر برق تجدیدپذیر با هزینه رقابتی در دسترس باشد و زنجیره تولید، ذخیرهسازی و صادرات بهدرستی طراحی شود، هیدروژن میتواند زمینهای برای توسعه صنایع پاییندستی، جذب سرمایه و ایجاد بازارهای جدید صادراتی فراهم کند.
با این حال، برخورداری از منابع خورشیدی و بادی بهتنهایی مزیت صادراتی ایجاد نمیکند. تولید هیدروژن به تجهیزات سرمایهبر، برق پایدار و رقابتی، آب با کیفیت مناسب، زیرساخت ذخیرهسازی و مشتریانی نیاز دارد که حاضر باشند محصول را با قیمتی بالاتر از هیدروژن تولیدشده از سوختهای فسیلی خریداری کنند. بنابراین، ظرفیت فنی تولید باید از امکان فروش سودآور و بازگشت سرمایه تفکیک شود. بازار جهانی هیدروژن در سال ۲۰۲۶؛ تقاضا بزرگ است، اما بازار سبز هنوز محدود مانده
بر اساس گزارش «مرور جهانی هیدروژن ۲۰۲۶» آژانس بینالمللی انرژی، تقاضای جهانی هیدروژن در سال ۲۰۲۵ از ۱۰۰ میلیون تن عبور کرد. با این حال، تقریباً تمام این تقاضا همچنان در صنایع سنتی، از جمله پالایش نفت و تولید مواد شیمیایی، متمرکز بود و سهم کاربردهای جدید هیدروژن هنوز بسیار محدود است. …

بازار

































































































