یکی از ویژگی‌های بنیادین علم این است که یافته‌ها و نظریه‌ها همیشه در معرض بحث و چالش‌های تجربی قرار دارند. در شرایطی که نظریه‌هایی مانند تکتونیک صفحه‌ای و وجود دیناسورهای پردار به‌طور کامل در جامعه علمی پذیرفته شده‌اند، موضوع بعدی چالش‌های علمی ممکن است بر سر یک ادعای انقلابی باشد: امکان تبخیر آب توسط نور، بدون ایجاد حرارت.
دانشمندان پس از سده‌ها مطالعه، چندین مدرک برای پدیده‌ای موسوم به «اثر فوتومولکولی» ارائه کرده بودند؛ پدیده‌ای که بیان می‌کند نور مرئی می‌تواند بدون نیاز به حرارت و صرفاً با برخورد فوتون‌ها به سطح آب، پیوندهای مولکولی را بشکند و آب را تبخیر کند. این اثر می‌توانست کاربردهای مهمی در پیش‌بینی اقلیم و نمک‌زدایی آب داشته باشد
بااین‌حال، فیزیک‌دانان مولکولی مؤسسه‌ی ماکس پلانک در ماینتس آلمان در مطالعه‌ای تازه، شماری از شرایط مطالعات قبلی را بازسازی کردند و نتایج را به‌طور مستقیم سنجیدند. آنها با بازسازی شرایط آزمایش‌های گذشته و اندازه‌گیری مستقیم نتایج در ابعاد ماکروسکوپی و میکروسکوپی، رفتار آب در مرز مشترک آب و هوا (سطح آب) را هنگام تابش نور به دقت بررسی کردند.
پژوهشگران ابتدا نمونه‌ای از آب خالص را تحت تابش نور مرئی آبی، سبز و قرمز قرار دادند و با استفاده از سنسور جابه‌جایی هم‌کانال، تغییرات ارتفاع سطح آب را در دو محیط با رطوبت متفاوت و در شرایط روشن و خاموشی نور ثبت کردند.
سنجش میزان عقب‌نشینی سطح آب، امکان اندازه‌گیری مستقیم نرخ تبخیر را فراهم کرد؛ این روش برخلاف اندازه‌گیری‌های غیرمستقیم در آزمایش‌های گذشته بود. طول‌موج‌های نور و زاویه تابش دیودهای لیزر بر نمونه آب، دقیقاً مشابه آزمایش‌های فوتومولکولی قبلی تنظیم شد.
نمودار شماتیک چیدمان آزمایش مورد استفاده در پژوهش برای بررسی اثرات نور خورشید.
PNAS
با وجود شرایط، هیچ تغییری در نرخ تبخیر مشاهده نشد. پژوهشگران در این‌باره می‌گویند: «در مجموع، اندازه‌گیری‌ها نشان می‌دهند که تابش نور مرئی با شدتی مشابه شار خورشیدی، نرخ تبخیر را در یک سطح صاف آب و هوا به میزان سنجش‌پذیری افزایش نمی‌دهد.» …
دانلود از کافه بازار
