صادق خرازی درباره برادرش محمد باقر خرازی که در روزهای گذشته اظهارات بسیار جنجالی داشت به خبرآنلاین گفته است:
درباره آقای آیتالله محمدباقر خرازی احترام قائل هستم و ایشان برادر بزرگتر من هستند. او یک نظری دارد که تا زمانی که نظرش بحران اجتماعی ایجاد نکند، قابل درک است. زمانی اختلاف ایجاد میشود که از دایره نظم اجتماعی خارج شود. ایشان برادر من است و سکوت میکنم و راجع به او حرف نمیزنم. هرچه قانون بگوید، به احترام آن هیچ حرفی نداریم. خداوند به همه دلسوزان اسلام و ایران و همه کسانی که دغدغه دین و دولت دارند در راستای منافع ملی و امنیت ملی زیر نظر قائد شهید عظیم و الان و زیر نظر رهبری معظم انقلاب توفیق خدمت و وحدت عنایت فرماید.
****
دلقک، کلاه ، خرگوش!
خبرگزاری مشرق گزارش مجله آمریکایی را در نقد سیاست های ترامپ علیه ایران ترجمه کرده است :
این هفته، مهلت ۶۰ روزهای که در ماه ژوئن، بهعنوان بخشی از یک تفاهمنامه پیشین میان آمریکا و ایران برای حل اختلافات گستردهتر دو کشور تعیین شده بود، بدون سر و صدای چندانی به پایان رسید. این اتفاق نشانهای از شکنندگی و غیرجدی بودن دور جدید دیپلماسی میان دو طرف بود.
روز سهشنبه، ترامپ در دفتر بیضیشکل کاخ سفید با خشم خواستار آن شد که ایران «پرچم سفید تسلیم را بالا ببرد» و همزمان عمان ــ که یکی از واسطههای مهم دیپلماتیک است ــ را به دلیل مذاکرات موازی با ایران درباره نحوه مدیریت تنگه هرمز به حملات نظامی تهدید کرد.
او همچنین به کره جنوبی حمله لفظی کرد و تصمیم شگفتانگیز خود برای کاهش رزمایشهای نظامی با این کشور را با آنچه عدم همکاری سئول در حمایت از جنگ ترامپ در خاورمیانه خواند، توجیه کرد.
سپس، شاید در آشکارترین نشانه از سرخوردگی او، رئیسجمهور آمریکا نقشهای عجیب را در شبکه اجتماعی «تروث سوشال» منتشر کرد که در آن تنگه هرمز با عنوان «قلمرو آمریکا» مشخص شده بود. اما ترامپ نمیتواند با تغییر نامها یا مصادره لفظی جغرافیا از این فاجعه خارج شود. برخی تحلیلگران این شکست را از همین حالا با فجایع جنگهای ویتنام و عراق مقایسه کردهاند.
محمدباقر قالیباف در واکنش به تهدیدهای جدید مقامهای دولت ترامپ برای اعمال فشار حداکثری علیه ایران، در شبکههای اجتماعی نوشت: «منتظر نباشید گروه دلقکها از کلاه خود خرگوشی بیرون بیاورند و گندی را که خودتان زدهاید پاک کنند.»
****
معیشت مردم فقط غذا خوردن نیست
اطلاعات نوشت:
معیشت مردم فقط غذا خوردن نیست که برخی میگویند با یک لقمه نان و پابرهنه میجنگیم! ملت اگر بیرمق و فروپاشیده باشد، هیچ نیاز به دشمن ندارد. اولین شرط سنگربندی در خط اول جنگ، ساختن عقبه و دپوی تجهیزات و امکانات و اطمینان از امنیت زندگی و سلامت مردم است. حتی تهیه تسلیحات و تجهیز قوای جنگی هم در غیاب این امر ممکن نیست. بنابراین، سخنان اخیر مسعود پزشکیان و محمدباقر قالیباف را باید هشداری مهم دانست و راهی برای برونرفت از دام آمریکا و مستعمراتش جستجو کرد. ما اهرمهای مهمی در اختیار داریم که در وقت مقتضی باید از آن استفاده کنیم؛ بهرهگیری زودتر یا دیرتر از این اهرمها، شاید گشایشی هم در ظاهر و تبلیغات داشته باشد اما در حقیقت زیانبار خواهد بود.
متأسفانه، جماعتی در ایران هستند که بدون ارائه هیچ راه حلی، مدام بر طبل جنگ میکوبند و دولت و هرکسی را که از تفاهم و دیپلماسی سخن بگوید خائن خطاب میکنند. اینها باید پیوست جایگزین و اهداف و برنامههای خود را روشن بگویند و منتشر کنند. اگر هدفشان تضعیف یا سقوط دولت پزشکیان است، بدانند این دولت مستحضر به تایید رهبر انقلاب و نظام و برکشیده اکثریت مردم است. خیالات را کنار بگذارند، دولتهای کودتایی در ایران مستعجل و دست پرورده خارجی بوده اند. باید همه یکدل باشیم تا از این گذرگاه دشوار تاریخی عبور کنیم.
****
رسانههای ايرانی در دو دنيا زندگی می كنند
اعتماد نوشت:
دنيای موازی رسانههاي ايراني تفسير متفاوتي از زندگي اجتماعي در ايران است. دو دنيا با دو كاركرد، يكي درجهت تبيين جهتگيريهاي رسمي، نهادينه ساختن و به تصوير كشيدن آن است و آن ديگري در جهت تبيين لايه زيرين رويكرد رسمي و اطلاعرساني در اين خصوص است. در واقع با نگاهي به فعاليت رسانههاي ايران اين حقيقت كه رسانهها در كشور ما امروز در دو دنيا زيست ميكنند؛ واضح و آشكار است. دو دنيايي كه اگرچه در كنار يكديگر قرار دارند، اما الزاما يكديگر را نميبينند يا تمايلی به ديدن ندارند و روايتهاي متفاوت از جامعه را تبيين نميكنند. يك دنيا، دنياي رسانههاي جريان اصلي است؛ رسانههايي با هويت رسمي، ساختارهاي مشخص و قواعد و دستورالعملهاي معين كه همچنان بخش مهمي از فعاليت خود را با منطق رسانهاي پيشاديجيتال دنبال ميكنند. در كنار اين دنياي رسمي، دنياي رسانههاي ديجيتال، شبكههاي اجتماعي و رسانههاي مستقل و غيررسمی قرار دارد؛ فضايي كه بخش ديگري از جامعه در آن حضور دارد، سخن ميگويد، خبر توليد ميكند و خود را بازنمايي ميكند؛ شايد اين دنيا بهطور رسمي ديده نشود يا مورد توجه قرار نگيرد اما واقعيتي انكارناپذير است...زيست رسانهاي ايران بايد دنياهاي خود را به يكديگر نزديك كند. مساله امروز اين نيست كه يكي از اين دو دنيا حذف شود؛ مساله اين است كه اين دو دنيا يكديگر را ببينند. رسانه رسمي بايد بتواند جامعهاي را كه در شبكههاي اجتماعي زندگي ميكند، بشناسد و روايت كند و رسانههاي مستقل و ديجيتال نيز بايد بتوانند با رعايت اصول حرفهای، بخشی از واقعيت جامعه را كه كمتر ديده شده است، نمايان سازند. تصوير آينده رسانهای ايران در همكاري و درك متقابل ميان اين دو دنيا و پيشگامي در جذب مخاطب متنوع در جامعه است.
****
فیلها پرواز نمیکنند
فرهیختگان نوشت:
دونالد ترامپ یک رکورد دیگر هم شکست: «ثبت 40 تریلیون دلار بدهی برای ایالات متحده آمریکا». روز چهارشنبه (28 مرداد 1405) وزارت خزانهداری آمریکا با اعلام این خبر، نسبت به «وقوع بحران مالی» هشدار داد. همزمان با این خبر، نامزدهای مسلمان و چپگرا در حال شکست جمهوریخواهان ( با نماد فیل) و تصاحب کرسیهای مجلس نمایندگان آمریکا هستند. چهلوهشت ساعت پس از بسته شدن صندوقهای رأی، روز پنجشنبه (۲۹ مرداد)، «عایشه وهاب»، سناتور ایالتی پیشرو و نخستین افغانتبار عضو کنگره آمریکا برنده انتخابات ناحیه 14 کالیفرنیا شد. با این حال آیپک و دیگر گروههای لابی صهیونیستی حدود ۴.۴ میلیون دلار از جمله 2.5 میلیون دلار از ابرکمیته «پروژه دموکراسی متحد» و نزدیک به 1.8 میلیون دلار از طریق گروه «بولد آمریکا» در چند هفته پایانی صرف تبلیغات علیه وهاب و به نفع رقیب او، هرناندز کردند. این هزینهکردها جواب نداد تا وهاب در بیانیه پیروزیاش بگوید: «این ناحیه نمیتواند خریداری شود.» او انتخابات این دور را «زشتترین و پرهزینهترین انتخابات» این ناحیه نام برد...
ترامپ علاوه بر بحران ظهور چپها و افول لابیها، با یک بحران داخلی دیگر هم دستوپنجه نرم میکند: «اقتصاد». او در تلاش است تا این بحران را زیر قالی جنگ با ایران پنهان کند؛ بنابراین تندی ادبیات فشار اقتصادی علیه ایران در میان مقامات آمریکایی بیشتر شده است.
****
آقای رئیسجمهور صدای منتقدان تصمیم بنزینی را بشنوید
قدس نوشت:
ابتدا باید ادعای کاهش تولید بنزین بر اثر حمله به برخی فازهای پارس جنوبی در جنگ ۴۰ روزه راستیآزمایی شود. ۲۵ تیرماه، کرامت ویسکرمی مدیرعامل شرکت ملی پخش فراوردههای نفتی ایران، به عنوان یکی از مدیران وزارت نفت و متولی اصلی موضوع بنزین در نشست خبری اعلام کرد از ابتدای سال جاری تا تاریخ ۲۴ تیرماه، ۱۰ پالایشگاه کشور به صورت میانگین روزانه
۱۰۹ میلیون لیتر بنزین تولید کردند و میانگین تولید بنزین اختلاطی هم ۱۲ میلیون لیتر بوده؛ درواقع متوسط تولید روزانه بنزین کشور از ابتدای سال تا روز گذشته، ۱۲۱ میلیون لیتر بوده است.همچنین به گفته وی، مصرف بنزین به صورت میانگین، از ابتدای سال جاری تاکنون ۱۲۹ میلیون لیتر در روز بوده که تقریباً با میزان مصرف در مدت مشابه سال گذشته برابری میکند. اینجا ما با ۸ میلیون لیتر کسری تولید بنزین مواجه هستیم که به گفته این مقام مسئول با وارد مدار شدن نیمی از تولید بنزین پالایشگاه لاوان که در جنگ متوقف شده بود، کسری به ۵/۶ میلیون لیتر در روز میرسد. روشن است که با عبور از سفرهای تابستان، مصرف بنزین در پاییز کاهش مییابد.
علاوه بر بنزین، مروری بر وضعیت سیانجی به عنوان کالای جایگزین بنزین نیز ضروری است. براساس اعلام مدیرعامل شرکت ملی پخش فراوردههای نفتی درحالی که ظرفیت توزیع دستکم ۳۵ میلیون مترمکعب سیانجی در روز را با زیرساختهای فعلی داریم، مصرف روزانه سیانجی کشور به ۱۴ تا ۱۵ میلیون مترمکعب رسیده است. به این ترتیب بخشی از ناوگان بیش از ۴ میلیونی خودروهای گازسوز یا دوگانهسوز میتواند به سمت مصرف سیانجی کشیده شود تا مصرف بنزین کاهش یابد...
در حقیقت انتظار میرود شخص رئیسجمهور در موضوع بنزین، فرصتی را برای منتقدانی که اعدادی متفاوت از اعداد سازمان بهینهسازی و تیم آقای سقاب ارائه میدهند، فراهم کند و اجازه ندهد تصمیم مهم بنزینی در شرایطی که کشور درگیر جنگ است براساس اعدادی گرفته شود که حتی در دستگاههای دولتی ازجمله وزارت نفت با تردید مواجه است.
****
مذاکره پایان هر جنگی است
ماشاالله شمسالواعظین در روزنامه ایران نوشت:
مطابق همه قواعد شناخته شده بشری، جنگ برای جنگ، بیمعناست زیرا در نهایت جز ویرانی و تلفات بیفرجام نتیجهای ندارد. اما مساله این است که این وضعیت،چیزی نیست که ایران خواهان آن باشد، بلکه طرحی بیرونی است که باید به هر وسیلهای آن را خنثی کرد. از این رو، مذاکره در سایه قدرت نظامی و همزمان با آن، میتواند به نتیجهای پایدار منجر شود. در واقع، دستاوردهای میدان جنگ، ماهیتی تاکتیکی و مرحلهبهمرحله دارند و هنر دیپلماسی این است که این دستاوردهای جزئی را به امتیازات سیاسی و راهبردی تبدیل کند. انباشت موفقیتهای نظامی زمانی ارزش نهایی خود را نشان میدهد که پشت میز مذاکره به قدرت چانهزنی و دستاورد استراتژیک تبدیل شود.تاریخ جنگها نیز الگوی دیگری برای پایان منازعات نشان نمیدهد. حتی در جنگهای کلاسیک و نبردهای قرون گذشته، پس از کشورگشایی، تصرف سرزمین و کسب برتری نظامی، مذاکره انجام میشد....
تصمیم درباره جنگ و صلح باید در ساختارهای تخصصی و محرمانه اتخاذ شود و اراده عمومی نیز از مسیر همین نهادهای قانونی و تصمیمگیرنده به مرحله عمل برسد. تنها با چنین ترکیبی از قدرت نظامی، دیپلماسی، تخصص، محرمانگی و انسجام ملی میتوان هزینههای جنگ را کنترل و دستاوردهای آن را به نتایجی پایدار برای کشور تبدیل کرد. بنابر این اگر جمعبندی فرآیندهای تصمیمگیری در کشور به پایان جنگ رسیده است، دیگر مجموعهها هم باید به چنین تصمیمی احترام بگذارند و آن را بپذیرند.
***
ادامه مسیر دیکتاتور مقبور!
وطن امروز نوشت:
نمیتوان این نکته را نادیده گرفت که انتشار نام جعلی خلیج فارس از سوی هیبت حلبوسی، ریاست پارلمان عراق، ادامه مسیر دیکتاتور سابق عراق علیه این نام تاریخی است، چون صدام و حکومت بعث عراق از اصطلاح جعلی علیه خلیج فارس استفاده میکردند که البته این موضوع با ایدئولوژی ناسیونالیستی عربی حزب بعث ارتباط داشت.
البته پیروی حلبوسی از دیکتاتور ملعون عراق در جعل نام تاریخی خلیج فارس چندان عجیب نیست. حلبوسی متولد 1980 در استان الانبار است، همان استانی است که در آن گرایش به بعثیها و سلفی بسیار پررنگ است و گروههای تروریستی از جمله داعش و القاعده نیز در این استان فعالیت زیادی داشتند.
کارشناسان نیز استان الانبار را از پایگاههای مهم صدام و حزب «بعث» میدانند و گفتهاند بسیاری از اقوام و نزدیکان حلبوسی در دوره صدام موقعیتهای نظامی و سیاسی رده بالا در آن زمان داشتند و جزو وفاداران به صدام به شمار میرفتند.
از سوی دیگر درباره گرایش شخصی هیبت حلبوسی به برخی نمادها و شخصیتهای دوره صدام شواهدی وجود دارد. از جمله دسامبر ۲۰۲۵، همزمان با انتخاب حلبوسی به ریاست پارلمان عراق، گزارشها و پستهای متعددی منتشر شد که به یک پست قدیمی در صفحه فیسبوک وی مربوط به سال ۲۰۱۲ اشاره میکردند؛ در آن پست تصویری از صدام منتشر شده بود. برخی منابع این تصویر را مستند به صفحه قدیمی حلبوسی دانسته و گزارش دادند این تصویر نوع گرایشهای فکری وی را به حزب بعث نشان میدهد.
